6. Daire 1988/1496 E. , 1989/408 K.
"İçtihat Metni"
Daire : ALTINCI DAİRE
Karar Yılı : 1989
Karar No : 408
Esas Yılı : 1988
Esas No : 1496
Karar Tarihi : 22/02/989
OLAY TARİHİNDE YÜRÜRLÜKTE OLAN İMAR PLANINDA UYUŞMAZLIK KONUSU TAŞINMAZA ANCAK BİR YAPI YAPILABİLECEĞİ ÖNGÖRÜLMÜŞ BULUNDUĞUNDAN, PARSELE İKİNCİ YAPI YAPILMASI YOLUNDAKİ İSTEMİN REDDİNDE İSABETSİZLİK OLMADIĞI HK.
Dava, taşinmazda ikinci bir bina için ruhsat istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılmış, İdare Mahkemesince, 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Belediyeler Tip İmar Yönetmeliğinin 25.maddesinde bir parselde, bu yönetmeliğin 18. maddesinde ölçülere uyulması kaydı ile birden fazla yapı yapılabileceği belirtildiğinden davalı idarece 18. maddede sayılan şartların mevcut olup olmadığının araştırılarak bir karar verilmesi gerekirken bu yola gidilmeksizin başvurunun aynı yönetmeliğin 10. ve 26. maddelerinden bahisle reddedilmesinde, anılan yönetmeliğe uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiş ve bu karar davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.
3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliğinin 2. maddesinde, bu yönetmelikte yazılı hükümlerin, imar planlarında, aksine bir açıklama bulunmadığı takdirde uygulanacağı, kurala bağlanmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden, olay tarihinde yürürlükte olan imar planında uyuşmazlık konusu taşınmazın tek yapı yapılabilecek bir parsel olarak belirlendiği, o adadaki taşınmazlara 2.bir yapının yapılamayacağı hususunun imar planı ile kesinlik kazandığı, planda izin verilmediği için arsa ne kadar büyük olursa olsun ikinci bir yapının yapılmasının mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
Bu durumda, İdare Mahkemesince yukarıda anılan yönetmeliğin planla ilgili atıf maddesi ve imar planlarının yönetmeliklere göre öncelik taşıdığı dikkate alınmaksızın karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle temyize konu İdare Mahkemesi kararının bozulmasına, uyuşmazlığın niteliği ve dava dosyasında yer alan bilgi belgeler dava hakkında karar vermeye yeterli görüldüğünden, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49.maddesinin 2.bendi uyarınca incelenen davanın yukarıda açıklanan nedenle reddine karar verildi.