9. Daire 1988/3514 E. , 1989/3299 K.
"İçtihat Metni"
Daire : DOKUZUNCU DAİRE
Karar Yılı : 1989
Karar No : 3299
Esas Yılı : 1988
Esas No : 3514
Karar Tarihi : 27/11/989
2464 SAYILI BELEDİYE GELİRLERİ KANUNUNUN 80.MADDESİNE 3365 SAYILI KANUNUN 2.MADDESİYLE EKLENEN FIKRA HÜKMÜ İLE 1.1.1987 TARİHİNDEN İTİBAREN ORGANİZE SANAYİ BÖLGELERİ İLE SANAYİ VE KÜÇÜK SANAYİ SİTELERİNDE YAPILAN YAPI VE TESİSLER BİNA İNŞAAT HARCINDAN VE YAPI KULLANMA İZİN HARCINDAN İSTİSNA EDİLDİĞİNDEN BU YAPI VE TESİSLERDEN 2981 SAYILI YASADA ALINMASI ÖNGÖRÜLEN BİNA İNŞAAT HARCI İLE YAPI KULLANMA İZİN HARCININ İSTENEMEYECEĞİ HK.
Uyuşmazlık, 1987 yılı için yükümlü kooperatif adına salınan kusur cezalı Bina İnşaat Harcı ile Yapı Kullanma İzin Harcının terkini isteğiyle açılan davayı; Uyuşmazlığın Küçük Sanayi sitesi inşaatı nedeniyle 2981 sayılı İmar Affı yasasından yararlanılmak üzere 4.12.1986 tarihinde Belediye Başkanlığına başvurulması üzerine yükümlü kooperatif adına 1987 yılı için kusur cezalı Bina İnşaat Harcı ile Yapı Kullanma İzin Harcı salınmasından kaynaklandığı, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Bina İnşaat Harcına İlişkin ek 2.maddesinin (e) fıkrasında, kooperatifler eliyle, anasözleşmelerine uygun olarak yapılan sanayi ve küçük sanat siteleri ile esnaf çarşılarının, Bina İnşaat Harcından istisna edildiğinin belirtildiği, aynı kanunun imar ile ilgili harçlar başlığını taşıyan 80.maddesinin sonuna 1.1.1987 tarihinden geçerli olmak üzere 26.5.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3365 sayılı kanunun 2.maddesiyle eklenen fıkrasında da, organize sanayi bölgeleri ile sanayi ve küçük sanati sitelerinde yapılan yapı ve tesislerin Bina İnşaat Harcı ile Yapı Kullanma İzin Harcından müstesna olduğunun hükme bağlandığı, 2981 sayılı Kanunun sözü edilen harçlar bakımından uygulanmasında 2464 sayılı kanundan ayrı düşünülemeyeceği, bu nedenle 1987 yılına ilişkin olarak yükümlü kooperatiften Bina İnşaat Harcı ile Yapı Kullanma İzin Harcı istenemeyeceği gerekçesiyle kabul eden Vergi Mahkemesi kararının bozulması isteğinden ibarettir.
Temyiz edilen Vergi Mahkemesi kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesinin 1.fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan mahkeme kararının onanmasına karar verildi.