9. Daire 1992/2528 E. , 1993/82 K.
"İçtihat Metni"
Daire : DOKUZUNCU DAİRE
Karar Yılı : 1993
Karar No : 82
Esas Yılı : 1992
Esas No : 2528
Karar Tarihi : 19/01/993
HAYVAN YETİŞTİRİCİLİĞİ YAPAN VE CANLI HAYVAN ALIP SATTIĞINA DAİR HAKKINDA BİR TESPİT BULUNMAYAN YÜKÜMLÜ 193 SAYILI KANUNUN 12.MADDESİNE GÖRE KÜÇÜK ÇİFTÇİ SAYILARAK 3065 SAYILI YASANIN 17/4-B MADDESİ GEREĞİNCE KDV.DEN MUAF OLDUĞUNDAN, BEYANNAME VERİLMEDİĞİ GEREKÇESİYLE KESİLEN USULSÜZLÜK CEZASININ YERİNDE OLMADIĞI HK.
Dava, canlı hayvan ticareti yaptığı kabul edilen ve katma değer vergisi beyannamesi vermeyen yükümlü adına 1986 yılı için kesilen usulsüzlük cezasının kaldırılması isteğiyle açılan davayı; uyuşmazlığın …'ın … Köyünde ikamet eden yükümlünün küçük çiftçi muaflığından yararlanan bir hayvan yetiştiricisi mi yoksa canlı hayvan ticareti yapan bir tüccar mı olduğuna ilişkin bulunduğu, … İli hudutları içindeki … mevkiinde bulunan bir besi damında 100 adet bir yaşında dişi ve erkek karışık koyunu bulunduğuna dair düzenlenen tutanağa istinaden canlı hayvan ticareti yaptığı ve katma değer vergisi beyannamesi vermediği belirtilmek suretiyle adına 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 352.maddesi uyarınca usulsüzlük cezası kesildiğinin dosyanın incelenmesinden anlaşıldığı, sözü edilen tutanakta, hayvan yetiştiriciliği yaptığı ve köyündeki kuraklık nedeniyle Malatya İli sınırları içine gidildiği iddiasında bulunan yükümlünün canlı hayvan alıp sattığı yolunda bir tespitin bulunmadığının görüldüğü, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 10.maddesinde küçük çiftçilerin Gelir Vergisinden muaf olduğunun belirtildiği, 12.maddesinde de, 250 adede kadar küçükbaş hayvanı olan hayvan yetiştiricilerinin küçük çiftçi sayıldığının açıklandığı, sözü edilen hükümlere göre 100 adet küçükbaş hayvanı olan yükümlünün küçük çiftçi sayılacağı açık bulunduğundan 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 17.maddesinin "Diğer İstisnalar" başlığını taşıyan 4.bendinin (b) fıkrası hükmü uyarınca katma değer vergisine tabi tutulamayacağı ve kesilen usulsüzlük cezasının da isabetsiz olduğu gerekçesiyle kabul eden Vergi Mahkemesi kararının bozulması isteğinden ibarettir.
Temyiz edilen … Vergi Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesinin 1.fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan mahkeme kararının onanmasına karar verildi.