9. Daire 1992/3039 E. , 1993/539 K.
"İçtihat Metni"
Daire : DOKUZUNCU DAİRE
Karar Yılı : 1993
Karar No : 539
Esas Yılı : 1992
Esas No : 3039
Karar Tarihi : 16/02/993
MERCİMEK SAMANI 13.2.1985 GÜN VE 1985/8924 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARINA GÖRE HAYVAN YEMİ OLARAK KABUL EDİLECEĞİNDEN VE KDV ORANI (0) OLDUĞUNDAN % 10 ORANINDA KDV.NE TABİ TUTULAMAYACAĞI HK.
Uyuşmazlık, yükümlünün 1985 yılında sattığı, mercimek samanından dolayı Katma Değer Vergisinin tahsil edilmediği, beyannamesinin verilmediği gerekçesiyle adına salınan Katma Değer Vergisi ile kesilen Kaçakçılık cezasının terkini istemi ile açılan davayı, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 28.maddesi ile Bakanlar Kuruluna temel gıda maddeleri ile tarım ürünlerinin her biri için katma değer vergisi oranının sıfıra kadar indirme yetkisinin verildiği, bu yetkiye dayanılarak çıkarılan 13.2.1985 gün ve 1985/8924 sayılı kararname eki listede, hayvan yemi olarak küspe, kepek ve razmol'un sıfır oranında vergiye tabi ürünler içinde yer aldığı, önceki kararnamelerde de hayvan yemi olarak kullanılan balık unu, kemik unu, kan unu ve her türlü fenni yemlerin Katma Değer Vergisinden istisna edildiği, sözkonusu kararnamelerle, temel gıda maddelerinin ve hayvan yemlerinin vergi dışı bırakılmasının asıl amacının, tüketicinin korunması ve hayvancılığı teşvike yönelik bulunduğu, bu bakımdan hayvan yemlerinin tamamını vergi dışı bırakan Bakanlar Kurulunun, hayvan yemi olduğu tartışmasız olan mercimek samanını % 10 oranında katma değer vergisine tabi tutmasının mümkün olmadığı, bütün hayvan yemleri sıfır oranında vergiye tabi tutulduğuna göre, söz konusu malın gerek alınışı sırasında ve gerekse tüketiciye satışı sırasında katma değer vergisi alıcısı ve satıcısı tarafından ödenmediğinden davacının katma değer vergisine tabi tutularak cezalı tarhiyat yapılmasında yasal isabet bulunmadığı gerekçesi ile kabul ederek tarhiyatı terkin eden Vergi Mahkemesi kararının bozulması isteminden ibarettir.
Temyiz edilen … Vergi Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesinin 1.fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan mahkeme kararının onanmasına karar verildi.