8. Daire 1994/6162 E. , 1996/224 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 1994/6162
Karar No: 1996/224
Temyiz İsteminde Bulunan : … Belediye Başkanlığı
Vekili : …
Karşı Taraf : …
Vekili : …
İstemin Özeti : Davacının katmaliki ve yöneticisi olduğu apartmanın 2 nolu dairesine bir inşaat firmasının büro işyeri için verilen işyeri açma ruhsatının iptali istemiyle açılan davada; Kat Mülkiyeti Kanununun 24.maddesinin 2.fıkrasında katmalikleri kurulunun oybirliğiyle vereceği kararla açılabilecek bir kısım işyerleri sayılarak sonunda " gibi yerler " denmek suretiyle bu sayılanları sınırlamadığı aksine bu ifade ile benzeri işyerinin bu gruba girebileceğine işaret etmiş olduğunun açık olduğu, bu hale göre bir inşaat firmasının büro işyerinin kat mülkiyeti kanununun 24.maddesinin 2.fıkrasında belirtilen işyerleri niteliğinde ve kapsamında olduğunun anlaşıldığı, böylece anılan kanun hükmü uyarınca kat malikleri kurulunun oybirliğiyle vereceği bir karar olmadan, bu esaslarla verilmiş bir kararı aramadan ilgili daireye bir inşaat firmasının büro işyeri için verilen işyeri açma ruhsatında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemi iptal eden ... İdare Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararının; uyuşmazlığın adli yargı yerlerince çözümlenmesi gerektiği, dava konusu yer için verilen ruhsatta kat maliklerinin muvafakatına gerek bulunmadığı öne sürülerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49.maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istemidir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir.
Danıştay Tetkik Hakimi …'un Düşüncesi: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
Danıştay Savcısı … 'ün Düşüncesi : Apartmanın kütükte mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümünde inşaat firmasına büro olarak verilen işyeri açma ruhsatının iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararı davalı belediyece temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık,kütükte mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümde açılan inşaat firması bürosunun 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının Yasak İşler Başlıklı 24.maddesinde sayılan işyeri kapsamında kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır.
Anılan Yasa maddesinde belirtilenlerden dava konusu işyerinin faaliyet konusuna yakın sayılabilecek örneklerden "dükkan,galerive çarşı gibi yerler"in ancak kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği kararla açılabileceği kuralı yer almaktadır.
Uyuşmazlık konusu inşaat firması bürosunun galeri ve çarşı olmadığından kuşku yoktur."Dükkan" veya benzeri olup olmadığına gelince: Esas itibariyle bir ticarethane olan dükkanın umuma açık olarak çeşitli mal ve hizmetlerin alınıp satıldığı mekanları ifade ettiği,bu haliyle bulunduğu yerde yaya trafiğini ve buna bağlı olarak araç trafiğini de artırdığı bilinen bir gerçektir. Yasada,kütükte mesken olan yerde dükkan açılabilmesinin kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği karara bağlanması ile insanların evlerinin hemen yanında yoğun yaya ve araç trafiğine maruz bırakılarak her yönden rahatsız olmalarının önlenmesinin amaçlandığı açıktır.
Şu hale göre,meskenden daha fazla insanın personel olarak çalışmasını,çeşitli inşaat işlerinin organizasyonu için konuyla ilgili kişilerin ve satılan ve alınan muhtelif taşınmazların müşteri ve satıcılarının girip çıkmasını gerektiren inşaat firması bürosunun gerek yaya trafiği,gerekse araç trafiğini yoğunlaştıracağı kuşkudan uzak bulunduğu cihetle,yasa kuralının amacı doğrultusunda anılan işyerinin ticarethane olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle temyize konu İdare Mahkemesi kararının onanması gerekir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:
İdare ve Vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49.maddesinin 1.fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır.
İdare Mahkemesince verilen kararın dayandığı gerekçe Usul ve Yasaya uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın onanmasına ve yargılama giderlerinin temyiz isteminde bulunan üzerinde bırakılmasına 6.2.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.