10. Daire 1995/1564 E. , 1995/5782 K.
"İçtihat Metni"
Daire : ONUNCU DAİRE
Karar Yılı : 1995
Karar No : 5782
Esas Yılı : 1995
Esas No : 1564
Karar Tarihi : 20/11/995
ECZACI KIDEMLİ YÜZBAŞIYKEN 1949 YILINDA EMEKLİYE AYRILAN VE ÇEŞİTLİ YASAL DÜZENLEMELERİN UYGULANMASI SONUCU 3.DERECENİN 1.KADEMESİNE İNTİBAK ETTİRİLEN DAVACININ, 1944 YILINDA BİTİRDİĞİ BİYOKİMYA İHTİSASI NEDENİYLE İKİ KADEME İLERLEMESİNDEN YARARLANDIRILMASINA YASAL OLANAK BULUNMADIĞI HK.
Eczacı kıdemli yüzbaşıyken 1949 yılında emekliye ayrılan ve çeşitli yasal düzenlemelerin uygulanması sonucu 3. derecenin 1. kademesine intibak ettirilen davacı; Türk Silahlı Kuvvetleri personeliyken 1944 yılında bittirdiği biyokimya ihtisası nedeniyle iki kademe ilerlemesinden yararlandırılması isteğinin reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açmıştır.
... İdare Mahkemesince, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Yasası'na göre kıdemli yüzbaşı rütbesinde olanların 4. derecenin son kademesine kadar yükselebilecekleri, 2260 sayılı Yasayla da Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin kazanılmış hak aylıklarının, rütbe ve kıdemlerinde değişiklik yapılmamak kaydıyla bir defaya mahsus olmak üzere bir üst derecenin aynı kademesine yükseltilmesi olanağının getirildiği, davacının da önce 1101 sayılı Yasa uyarınca 4. Derecenin 1 kademesine, sonra da 2260 sayılı Yasa uyarınca 3. derecenin 1. kademesine yükseltildiği, bu haliyle de intibakında bir yanlışlık görülmediği, diğer taraftan 926 sayılı Yasa'da emekliye ayrılanlara uzmanlık nedeniyle derece ve kademe verileceğinin öngörülmediği, 926 sayılı Yasa'ya 17.4.1975 tarih ve 1875 sayılı Yasayla eklenen ek geçici 23.maddenin ise Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihte çalışmakta olanları kapsadığı, bu itibarla dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı yerinde olmadığı iddiasıyla anılan Mahkeme'nin 28.11. 1994 tarih ve 1994/1642 sayılı kararının temyizen incelenip bozulmasını istemektedir.
2577 sayılı Yasa'nın 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi kabul edilmeyerek esasa geçildi.
İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 3622 sayılı Kanun ile değişik 49.maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bozulması istenen karar, usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz sebepleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz isteminin reddi ile bozulması istenen kararın onanmasına karar verildi.