11. Daire 1995/3064 E. , 1995/3013 K.
"İçtihat Metni"
Daire : ONBİRİNCİ DAİRE
Karar Yılı : 1995
Karar No : 3013
Esas Yılı : 1995
Esas No : 3064
Karar Tarihi : 09/11/995
MİRAS ORTAKLIĞI BORÇLAR KANUNU VE TÜRK TİCARET KANUNUNDA DÜZENLENEN ORTAKLIK TÜRLERİNDEN OLMADIĞINDAN VERASET YOLUYLA MAL DEVRİNİN KATMA DEĞER VERGİSİ KONUSUNA GİREN BİR TESLİM OLMADIĞI HK.
Veraset yoluyla intikal eden ticari işletmedeki payın devrine ilişkin olarak katma değer vergisi hesaplanıp beyan edilmediği ileri sürülerek yükümlü adına 1993/Ocak dönemi için katma değer vergisi salınmış, kaçakçılık ve özel usulsüzlük cezası kesilmiştir. ...Vergi Mahkemesi ... gün ve E:..., K:... sayılı kararıyla, dava açma süresinin son günü çalışmaya ara vermeye rastladığından 26.8.1994 günü açılan davanın süresinde olduğu, işin esasına gelince, murisin ölümü ile (1.1.1993) ferdi işletmedeki aktiflerin mirasçılardan birine devredildiği (9.1.1993) tarihe kadar mirasçılar arasında ortaklık (adi ortaklık) doğduğu, bu nedenle davacı tarafından hisesine düşen mirasın diğer mirasçıya devrinin katma değer vergisine tabi olduğu ileri sürülerek cezalı tarhiyat yapılmış ise de, yukarıda belirtilen tarihler arasında mirasçıların faaliyette bulunmadığı sabit olduğundan bu tarihler arasında mirasçıların faaliyette bulunmadığı sabit olduğundan bu tarihler arasındaki dönemin bir ortaklık faaliyeti olarak kabul edilemeyeceği, kaldı ki, miras ortaklığının Borçlar Kanunu ve Türk Ticaret Kanununda düzenlenen ortaklık türlerine benzemediği, burada asıl amaç mirastan pay almak olduğundan devredilen miras paylarını ortaklık malları olarak kabul etmenin mümkün olamayacağı, bu nedenle katma değer vergisi konusuna giren bir teslim bulunmadığı gerekçesiyle tarhiyatı terkin etmiştir. Vergi dairesi müdürlüğü tarafından, çalışmaya ara verme dava açma süresini durdurmayacağından davanın süre yönünden reddi gerekeceği, öte yandan, miras payları Gelir Vergisi Kanununun 81.maddesindeki şartlar dahilinde devredilmediğinden, bu işlemin değer artış kazancı olarak kabulü ile katma değer vergisine tabi tutulması gerekeceği ileri sürülerek mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen karararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir.
Bu nedenle temyiz isteminin reddine, Vergi Mahkemesinin kararının onanmasına karar verildi.