4. Daire 1995/5150 E. , 1996/3946 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 1995/5150
Karar No: 1996/3946
Temyiz Eden : Beypazarı Vergi Dairesi Müdürlüğü Beypazarı/ANKARA
Karşı Taraf : …
İstemin Özeti : 1993 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu kat karşılığı yapmış olduğu inşaata ait 8 daireyi yıl içinde satmasına karşın, defter ve belgelerine gelir ve gider kaydı yapmadığının tespiti üzerine alıcılar ve davacının ifadesinden hareketle takdir olunan matrah üzerinden gelir vergisi salınmış, kaçakçılık ve özel usulsüzlük cezaları kesilmiştir. ... Vergi Mahkemesi … günlü ve E:…, K:… sayılı kararıyla; inceleme raporunun dayanağını oluşturan tutanakta Vergi Usul Kanununun 141 inci maddesinde öngörülen biçimde yükümlünün imzasının bulunmadığı, inşaatın ise zeminde su çıkması ve diğer uyuşmazlıklar nedeniyle % 56 seviyesinde tamamlandığının dosyada bulunan bilirkişi raporundan anlaşıldığı, alıcıların ödediklerini ifade ettikleri rakamlar hakkında hiçbir belge ibraz etmemeleri nedeniyle soyut nitelikte kaldığı, davacının işi yarım bıraktığı da dikkate alındığında yapılan tespit ve incelemelerde isabet bulunmadığı gerekçesiyle tarhiyatın kaldırılmasına karar vermiştir. Vergi Dairesi Müdürlüğü inceleme raporuna göre yapılan tarhiyatın yerinde olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir.
Savunmanın Özeti :Savunma verilmemiştir.
Danıştay Savcısı …'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1.fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.
Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.
Tetkik Hakimi …'nun Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü:
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir.
Bu nedenle, temyiz isteminin reddine 7.11.1996 gününde oybirliğiyle karar verildi.