7. Daire 2004/134 E. , 2004/2506 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2004/134
Karar No : 2004/2506
Temyiz İsteminde Bulunan: ...
Karşı Taraf : Havsa Vergi Dairesi Müdürlüğü
İstemin Özeti : Otobüs işletmeciliği faaliyetini 20.6.2000 tarihinde terk eden davacının, 1999 yılına ait yasal defter ve belgelerini ibraz etmemesi nedeniyle, katma değer vergisi indirimlerinin kabul edilmemesi suretiyle, inceleme raporuna dayanılarak, 1999/Mart-Ağustos, Ekim-Aralık dönemleri için, davacı adına re'sen salınan katma değer vergileri ile kesilen vergi zıyaı cezalarına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle açılan davada; dava aşamasında Mahkemelerine ibraz olunan defter ve belgelerin gerçeği yansıtıp yansıtmadığının araştırılması bakımından, davalı Vergi Dairesi Müdürlüğünce incelemesine olanak sağlandığı; davalı İdarece tenkit edilmeyen söz konusu belgelere dayalı katma değer vergisi indirimleri dikkate alınarak beyannamelerin yeniden düzenlenmesi sonucunda, ilgili dönemler için re'sen salınan 2.277.520.000.-lira vergi aslının 2.128.666.444.-liralık kısmında ve bu miktara ait vergi zıyaı cezasında kanuna aykırılık görülmediği gerekçesiyle, dava konusu tarh ve ceza kesme işlemlerinin kısmen iptali; kısmen de davanın reddi yolundaki ... Vergi Mahkemesinin ... gün ve E:...; K:... sayılı kararının redde ilişkin hüküm fıkrasının; Mahkemece, hesap hataları yapılması yanında, 2 adet otobüs alımıyla ilgili faturalarda gösterilen indirilecek katma değer vergilerinin dikkate alınmadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği yolundadır.
Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
Danıştay Savcısı ...'in Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir.
Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddeye yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü:
Temyiz başvurusu; mahkeme kararının, 2.128.666.444.- liralık katma değer vergisi indiriminin kabul edilmemesi suretiyle, davanın, kısmen reddine dair hüküm fıkrasının bozulması istemine ilişkindir.
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun (4369 sayılı Kanunun 82'nci maddesinin 5'inci fıkrasının (d) bendi ile 1.1.1999 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılan) 31'inci maddesinin 1'inci fıkrasında, amortismana tabi iktisadi kıymetlerin katma değer vergisinin, bunların aktife girdiği veya kullanılmaya başlandığı vergilendirme döneminden itibaren 3 yıl içinde ve üç eşit miktarda, bu bölümdeki esaslar dairesinde indirim konusu yapılacağı belirtilmiştir.
Öte yandan; aynı Kanunun 29'uncu maddesinin 1'inci fıkrasının (a) bendinde de, mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça, faaliyetlerine ilişkin olarak kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirebilecekleri; 34'üncü maddesinin 1'inci fıkrasında ise, yurt içinden sağlanan veya ithal olunan mal ve hizmetlere ait katma değer vergisinin, alış faturası veya benzeri vesikalar ve gümrük makbuzu üzerinde ayrıca gösterilmek ve bu vesikalar kanuni defterlere kaydedilmek şartıyla indirilebileceği hükümlerine yer verilmiştir.
Anılan Yasa hükümlerine göre; mükellefler tarafından iktisap edilen amortismana tabi iktisadi kıymetler dolayısıyla yüklenilen katma değer vergilerinin 1.1.1999 tarihinden itibaren , genel esaslar çerçevesinde indirim konusu yapılabileceği sonucuna ulaşılmaktadır.
Olayda ise, davacı Şirket tarafından, 30.9.1998 tarihli … nolu ve 5.10.1999 tarihli … nolu faturalarla 2 adet otobüs satın alınarak, bu faturaların yasal defterlerine kaydedildiği; 30.9.1998 tarihinde iktisap edilen otobüse ait faturada gösterilen 326.086.957.- lira katma değer vergisinin 1/3'ü olan 108.695.652.-lira ile 5.10.1999 tarihinde iktisap edilen otobüse ait faturada gösterilen 2.018.427.605.-lira katma değer vergisinin, 3065 sayılı Yasanın yukarıda açıklanan hükümlerine uygun olarak 1999/Ekim döneminde indirim konusu yapıldığı ve söz konusu belgeler Mahkemeye de ibraz olunduğu halde, Mahkemece, söz konusu vergiler; indirilecek katma değer vergisi olarak dikkate alınmadan hüküm tesis edildiği, dosyanın incelenmesinden anlaşılmıştır.
Bu bakımdan; amortismana tabi iktisadi kıymet alımları nedeniyle yüklenilen ve indirim konusu yapılabilecek nitelikteki vergilerin dikkate alınması ve temyiz dilekçesinde, Mahkemece yapıldığı ileri sürülen hesap hatalarının da gözetilmesi suretiyle uyuşmazlık hakkında karar verilmesi gerektiğinden; mahkeme kararının, aksi yolda verilen temyize konu hüküm fıkrasında isabet görülmemiştir.
Açıklanan nedenle, temyiz isteminin kabulüne; mahkeme kararının redde ilişkin hüküm fıkrasının, yukarıda belirtilen hususlar gözetilerek yeniden karar verilmek üzere bozulmasına; bozma kararı üzerine Mahkemece yeniden verilecek kararla birlikte yargılama giderleri de hüküm altına alınacağından, bu hususta ayrıca hüküm tesisine gerek bulunmadığına, 21.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.