Vergi Dava Daireleri Kurulu 2005/172 E. , 2005/279 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No: 2005/172
Karar No: 2005/279
Temyiz Eden: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
Karşı Taraf: ...
İstemin Özeti: Nakliyecilik faaliyetinde bulunan davacının 1998 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu, bir kısım hasılatını sahte fatura ile belgelendirdiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 1998 yılının Ocak, Şubat, Mart dönemleri için re'sen katma değer vergisi salınmış, kaçakçılık cezası kesilmiştir.
... Vergi Mahkemesi ... günlü ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; nakliyecilik faaliyetinde bulunan davacının, ... Anonim Şirketine düzenlenmiş olduğu, A-Seri ... sıra No.lu ... tarihli faturayı 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine aykırı bir şekilde bastırdığının tespiti üzerine bu faturanın tek olarak basılamayacağı, izinsiz bastırılan faturaların bir cilt olduğu ve bu faturaların ...-... numaraları arasında kalan toplam 29 adedinin kullanıldığı kabul edilerek, ... No.lu fatura tutarının 29 ile çarpılması sonucu hesaplanan hasılatın katma değer vergisi matrahına dahil edilmesi suretiyle tarhiyat yapıldığı, ... No.lu faturanın izinsiz bastırılarak düzenlendiği ve defterlere kaydedilmeyerek dönem matrahına dahil edilmediği taraflar arasında ihtilafsız olduğundan, bu fatura tutarının matraha dahil edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, ancak diğer 28 faturanın bastırıldığına ve düzenlendiğine dair herhangi bir tespit bulunmadığından, bu faturalara ilişkin olarak ve varsayıma dayanılarak belirlenen matrah farkında isabet görülmediği gerekçesiyle matrahın kaçakçılık cezalı olarak azaltılmasına karar vermiştir.
Vergi dairesi müdürlüğünün temyiz istemini inceleyen Danıştay Yedinci Dairesi 29.4.2004 günlü ve E:2001/2491, K:2004/1175 sayılı kararıyla; olayda, davacının izinsiz bastırdığı … seri numaralı faturanın kullanıldığı tespit edildiğine ve bu husus davacı tarafından da kabul edildiğine göre, izinsiz de olsa, tek bir faturanın bastırılması, ekonomik ve ticari icaplara uygun olmadığından, bu faturanın izinsiz olarak bastırılan bir cildin içerisindeki fatura olduğu ve numara sırasına göre, söz konusu faturadan önceki faturaların tamamının, aksi ispatlanmadıkça kullanıldığının kabulünün, 213 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin (B) bendi hükmü gereği olduğu, davada ise, söz konusu faturaların bastırılmadığına ve kullanılmadığına ilişkin herhangi bir kanıtın mevcut olmadığı, öte yandan, durumun özelliğine göre, matrahın hesaplanmasında kullanılan fatura tutarının esas alınmasında da isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, vergi ve cezanın kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasını bozmuştur.
Bozma kararına uymayan ... Vergi Mahkemesi ... günlü ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; ... Vergi Mahkemesinin vergi ve cezanın kaldırılmasına ilişkin kararında ısrar etmiştir.
Israr kararı vergi dairesi müdürlüğünce temyiz edilmiş, tarhiyatta yasaya aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenmiştir.
Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir.
Danıştay Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar ısrar kararının bozulmasını sağlayacak durumda görülmediğinden istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
Danıştay Savcısı ...'in Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir.
Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen ısrar kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
213 sayılı Vergi Usul Kanununun 231 nci maddesinin 1 inci bendinde, faturaların sıra numarası dahilinde teselsül ettirileceği öngörülmüş, aynı Kanunun 3 üncü maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu; bu hususun yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği; iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin, bunu iddia eden tarafa ait olduğu düzenlenmesine yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden; nakliyecilik faaliyetinde bulunan davacının, ... Anonim Şirketi adına düzenlediği, A-Seri, ... sıra numaralı ve ... tarihli faturanın, anlaşmalı matbaaya bastırılmadığının, hangi matbaaya bastırıldığının da belli olmadığının tespiti üzerine, anılan faturanın sahte belge niteliğinde olduğu ve bu niteliğinin matbaada bastırılan bir belgenin en az 50 adetten oluşan bir cilt ve müteselsil sıra halinde basılacağı gerçeğini değiştirmeyeceği belirtilerek, izinsiz bastırılan fatura cildinden, ... Anonim Şirketine düzenlenen ... sıra numaralı faturadan önce gelen ...-... numaralar arasındaki 28 adet faturanın da kullanıldığının ve kullanıldığı tespit edilen fatura ile aynı tutarda düzenlendiğinin kabulü suretiyle yapılan hesaplama sonucu saptanan matrah farkının beyan edilen matraha ilavesi suretiyle dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmaktadır.
İzinsiz bastırılan bir adet faturanın kullanıldığı tespit edildiğine ve bu husus davacı tarafından da kabul edildiğine göre, izinsiz bastırılmış olsa dahi tek faturanın bastırılması ekonomik ve ticari icaplara uygun olmadığından, kullanıldığı saptanan faturanın izinsiz olarak bastırılan bir cildin içerisindeki fatura olduğu ve numara sırasına göre, söz konusu faturadan önceki faturaların tamamının kullanıldığının kabulü, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 3 üncü maddesinin (B) bendi hükmü gereğidir. Olayda ise söz konusu faturaların basılmadığına ve kullanılmadığına ilişkin herhangi bir kanıt mevcut olmayıp, durumun özelliğine göre, matrahın belirlenmesinde kullanılan fatura tutarının esas alınmasında da hukuka aykırılık bulunmadığından, aksi yolda verilen ısrar kararında yasal isabet görülmemiştir.
Bu nedenlerle, temyiz isteminin kabulü ile ... Vergi Mahkemesinin ... günlü ve E: ..., K: ... sayılı ısrar kararının bozulmasına, yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 9.12.2005 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
X - K A R Ş I O Y
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar ısrar kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.