Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2015/3035 E. , 2017/6611 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ON BEŞİNCİ DAİRE
Esas No : 2015/3035
Karar No : 2017/6611
Davacı :
Vekili :
Davalı :
Vekili :
Davanın Özeti : ...nın 05.02.2015 tarihli ve "e-Nabız Projesi" konulu Genelgesi'nin iptali istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Dava konusu Genelgede düzenlenen e-Nabız sistemine ilişkin olarak, savunma dilekçesinde öncelikle sistemin tanıtılmasına ve sürecine ilişkin detaylı açıklamalara yer verilmiş olup, Sağlık Bakanlığının sağlık hizmetlerini yürütme görevini Anayasa ve 663 sayılı KHK çerçevesinde yürüttüğü, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Kanunun 3/f maddesinde, 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunundaki ve bu Kanuna istinaden çıkarılan normatif işlemlerdeki hükümlerde, Anayasanın 20 nci maddesine eklenen üçüncü fıkrada, Tıbbi Deontoloji Nizamnamesinde yer alan düzenlemeler ile 663 sayılı KHK’daki muhtelif hükümlerde kişisel sağlık kayıtlarına dair hükümlere yer verildiği ve Sağlık Bakanlığına buna ilişkin verilen görevler bulunduğu, E-Nabız Kişisel Sağlık Sisteminin; sağlık kuruluşlarından toplanan sağlık verilerine vatandaşların ve sağlık profesyonellerinin internet ve mobil cihazlar üzerinden erişebilmelerine olanak sağlayan bir uygulama olduğu, vatandaşların 01.01.2015 tarihinden itibaren girmiş oldukları sağlık kuruluşlarına ait bilgilere, kendilerine yazılmış reçetelere, ilaç bilgilerine, tahlil sonuçlarına, rapor bilgilerine, tıbbi görüntülerine ve kendilerine ait birçok sağlık verisine bu sistem üzerinden ulaşabildikleri, sağlık hizmetinin tüm aşamalarında hasta ve tedavi bilgilerinin kayıt altına alınmasının birçok açıdan gereklilik içerdiği, bugüne kadar bu bilgilerin tedavinin sürekliliğinin yanı sıra bilimsel ve istatistiksel değerlendirmeler için de önemli kaynak işlevi gördüğü, toplum sağlığına önemli katkılarda bulunduğu, ayrıca kayıtlı bilgilerin hukuksal durumlarında belge işlevi özelliğini de üstlendiğini, Bakanlığın bu yetki ve görevi Anayasanın 56 ncı maddesinden aldığı, sağlık verilerinin işlenmesinin temel, mutlak ve yegane koşul olarak bireyin rızasına bağlanmasının ve bazı istisnaların kabul edilmemesi halinde ülkenin sağlık hizmet sunumu ve sağlık hizmeti yönetimi anlamında ciddi dar boğazlara gireceğinin aşikâr olduğu, Anayasanın 20 nci maddesine eklenen hükme uygun olarak vatandaşların, e-nabız sisteminde kendisine ait verileri tamamen silebileceği gibi sağlık tesisi ziyareti bazında da teker teker silebildiği, dilerse e-nabız hesabını kendisinin karar verdiği süre kadar da dondurabildiği, sağlık verilerinin kontrolünün tamamen kişinin kendi rızasına ve kendi kontrolüne bırakılmış olduğu, sistemin buna göre tasarlandığı, e-nabız profili dondurma ve kapatma işlemleri yapılırken kişinin kendi sisteme giriş işlemini güvenli e-devlet kapısı üzerinden gerçekleştirilmiş olduğunun esas olduğu, 663 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin (j) bendi ile sağlık hizmet sektöründe kişisel verilerin korunması ve veri mahremiyetinin sağlanması görevinin zaten Sağlık Bakanlığına verildiği, diğer taraftan 3359 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri ile kişisel sağlık verilerinin kayıt altına alınmasının doğrudan düzenlendiği, bu hükümlerde kayıt ve bildirim sistemin kurulması için herhangi bir sınırlama getirilmediği, zaten mevzuat hükümleri gereği sağlık hizmeti sunan gerçek ya da tüzel kişiler, ister kamu kurumu olsun ister özel kurum olsun kendisine başvuran herkesin tıbbi kayıtlarını tutmakla yükümlü oldukları, işlemin yöneldiği amacın Bakanlığın asli görevi olan sağlık hizmetini, nitelikli, hızlı, ekonomik ve hakkaniyete uygun olarak toplumun her kesimine, herkese, ulaştırmaya devam etmekte olduğu, bu işlemin münhasıran kamu yararının gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, nitekim bu konuda İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi İdare Hukuku Anabilim Dalı ve Anayasa Hukuku Anabilim Dalından alınan hukuki mütalaanın bu hususu bilimsel olarak ortaya koyduğunu, sonuç olarak dava konusu düzenlemenin hukuka uygun olduğu savunulmaktadır.
Danıştay Tetkik Hakimi :
Düşüncesi : Yasal dayanağı bulunmayan Genelgenin iptali gerektiği düşünülmektedir.
Danıştay Savcısı :
Düşüncesi :Dava; 5.2.2015 tarihli ve "e-Nabız Projesi" konulu Genelgesi'nin iptali istemiyle açılmıştır.
Davalı idare tarafından verilen savunmada dava konusu düzenlemeye dayanak oluşturabilecek kanun hükümleri sayılmış, bu mevzuat arasında Anayasa'nın 20 nci ve 56 ncı maddelerine, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 3 üncü maddesinin (f), (i), (j) bentleri ile 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesinin birinci fıkrası (j) bendine yer verilmiştir.
Söz konusu mevzuat hüküm arasında yer alan 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 3 üncü maddesinde, sağlık hizmetleriyle ilgilli temel esaslar sayılmış olup; (f) bendinde, "Herkesin sağlık durumunu takip edebilmek için gerekli kayıt ve bildirim sistemi kurulur." hükmü, (i) bendinde, "Sağlık hizmetlerinin yurt çapında istenilen seviyeye ulaştırılması amacıyla, bakanlıklar seviyesinden en uçtaki hizmet birimine kadar kamu ve özel sağlık kuruluşları ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları arasında koordinasyon ve işbirliği yapılır. Sağlık kurum ve kuruluşları coğrafik ve fonksiyonel hizmet alanları, verecekleri hizmetler, yönetim, hizmet ilişki ve bağlantıları gibi konularda tespit edilen esaslara uymak ve verilen görevleri yapmakla yükümlüdürler. Çağdaş tıbbi bilgi ve teknolojinin ülkeye getirilmesi ve teşviki sağlanır." hükmü, (j) bendinde, "Vatandaşların hastalıktan korunması, sağlıklı çevre, beslenme, ana çocuk sağlığı ve aile planlaması, ve benzeri konularda eğitilmeleri ve takipleri bütün kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları, özel ve gönüllü kuruluşların işbirliği içerisinde gerçekleştirilir." hükmü yer almış, 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrası (j) bendinde ise, ilgili mevzuat çerçevesinde kişisel verilerin korunması ve veri mahremiyetinin sağlanmasına yönelik düzenleme yapmanın Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görevleri arasında bulunduğuna işaret edilmiştir.
Görüldüğü üzere, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 3 üncü maddesinin (f) bendinde, "Herkesin sağlık durumunu takip edebilmek için gerekli kayıt ve bildirim sistemi kurulur." hükmü yer almakta olup; bu hüküm, kayıt ve bildirim sisteminin internet üzerinden bir yazılım yoluyla yapılacağına ve kişisel sağlık verilerinin bu sisteme aktarılacağına yönelik bir düzenleme içermemekte, 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesinin birinci fıkrasında ise Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görevleri sayılmaktadır.
Anayasa'nın 20 nci maddesine 5982 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi ile eklenen fıkrada, "Herkes, kendisiyle ilgili kişisel verilerin korunmasını isteme hakkına sahiptir. Bu hak; kişinin kendisiyle ilgili kişisel veriler hakkında bilgilendirilme, bu verilere erişme, bunların düzeltilmesini veya silinmesini talep etme ve amaçları doğrultusunda kullanılıp kullanılmadığını öğrenmeyi de kapsar. Kişisel veriler, ancak kanunda öngörülen hallerde veya kişinin açık rızasıyla işlenebilir. Kişisel verilerin korunmasına ilişkin esas ve usuller kanunla düzenlenir." hükmüne yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, dava konusu "e-Nabız Projesi" konulu Genelge'de, fert ve toplum sağlığının korunması iyileştirilmesi ve geliştirilmesi için kişisel sağlık kayıtlarının gizlilik, güvenlik bütünlük ve mahremiyetinin korunarak kişilerin dijital sağlık kayıtlarına erişebilmesini sağlayacak olan ve e-Nabız adı verilen Sağlık.Net Online Sisteminin kurulduğu belirtilmiş, söz konusu Genelge'de sistemin amacı ve işleyişine dair bazı açıklamalara yer verildikten sonra sonuç
kısmında; tıbbi kayıtlara kişilerin kendi erişiminin sağlanabilmesi için 1 Ocak 2015 tarihinden itibaren tutulan tüm kayıtların hizmet sunucuları tarafından sisteme gönderilmesinin gerektiği ifade edilmiştir.
Kişisel verilerin korunması gerçek veya tüzel kişilere ait olan ve onların belirlenebilir, bir başka ifadeyle teşhis edilebilir olmasını sağlayan şahsa özgü ve özel bilgilerin koruma altına alınmasınını ifade etmekte olup; kişilerin bedensel ve psikolojik sağlık durumlarına ilişkin bilgileri içeren merkezi bir sistemin kurulmasının ve bu sistemin işleyişine ilişkin temel esas ve usullerin Anayasa'nın anılan 20. maddesi hükmü uyarınca kanun ile düzenlenmesinin sistemde mahrem bilgileri yer alan kişiler açısından zorunlu hukuki güvenceyi sağlayacağı tartışmasızdır.
Açıklanan nedenlerle, yasal dayanağı bulunmadığı anlaşıldığından ................. 5.2.2015 tarihli ve "e-Nabız Projesi" konulu Genelgesi'nin iptali gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenildikten sonra gereği görüşüldü:
Dava; 05.02.2015 tarihli ve "e-Nabız Projesi" konulu Genelgesi'nin iptali istemiyle açılmıştır.
Dava konusu Genelge'nin incelenmesinden; fert ve toplum sağlığının korunması, iyileştirilmesi ve geliştirilmesi için kişisel sağlık kayıtlarının gizlilik, güvenlik, bütünlük ve mahremiyetinin korunarak kişilerin kendileri tarafından kendi digital sağlık kayıtlarına erişebilmesine sağlayacak olan ve e-Nabız adı verilen Sağlık.Net Online Sisteminin kurulduğu görülmekte olup, bu proje kapsamında Kişisel Sağlık Sistemi (KSS) ile Teletıp ve Teleradyoloji Sisteminin (TTS) geliştirildiği, bu sistemlerin bütünleşik, sürekli ve kesintisiz işlerliğini teminen; sağlık hizmeti ve dolayısıyla sağlık verisi üretmekte olan kamu ve özel tüm kişilere ve kuruluşlara bu Genelgenin ulaştırılması, tıbbi kayıtlara kişilerin kendilerinin erişiminin sağlanabilmesi için 01 Ocak 2015 tarihinden itibaren tutulan kayıtların hizmet sunucuları tarafından sisteme gönderilmesi, sağlık hizmet sunucuları ve yazılım üreticilerinin acil sağlık verileri başta olmak üzere kişinin kendi sağlık bilgisine erişiminin sağlanmasından sorumlu olduğunun bilinmesi, tüm sağlık hizmet sunucularının üretmiş oldukları bilgilerin mekandan bağımsız olarak bu sistem üzerinden sahibine sunulabilmesi için gerekli tedbirlerin alınması, Bakanlığa bağlı sağlık tesislerinin entegrasyonunun büyük ölçüde tamamlanmış olduğu, tamamlanmamış sağlık tesislerinin de ivedilikle sisteme entegre edilerek veri gönderimine başlaması, Aile Hekimliği Bilgi Sistemlerinin en geç 01 Mart 2015 tarihinde sisteme entegre edilmiş ve veri gönderiyor olması, Üniversite Hastaneleri ve tüm Özel Sağlık Hizmeti Sunucularının yazılımlarının en geç 01 Mart 2015 tarihinde sisteme entegre edilmiş ve veri gönderiyor olması hususlarının 81 İl Valiliğine bildirildiği anlaşılmaktadır.
Davacı tarafından, kişisel verilerin işleyişi ile ilgili olarak, usul ve esasların kanunla belirlenmesinin Anayasal bir zorunluluk olduğu, bu konunun genelge ya da yönetmeliklerle düzenlenemeyeceği, yasama yetkisinin yürütme organına devredilemeyeceği, ayrıca dava konusu Genelgede ne tür sağlık verilerinin hangi koşullarda toplanacağı, hangi sağlık verileri için hastaların rızasının alınacağı ve bu rızanın alınma usulü hakkında hiçbir düzenleme ve açıklamanın bulunmadığı, anılan Genelgenin “Sağlık Net 2 Veri Gönderimi” başlıklı ve Danıştay tarafından yürütülmesinin durdurulmasına karar verilen başka bir genelgenin farklı bir yöntemle ve fakat aynı saikle uygulanma isteğinin tekrarından ibaret olduğu, 663 sayılı KHK’nın 47 nci maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının yeniden değiştirildiği, bu değişikliğe göre Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının e-devlet uygulamalarını yerine getirebilmek amacıyla bütün kamu ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarından sağlık hizmeti alanların, aldıkları sağlık hizmetinin gereği olarak ilgili sağlık kurum ve kuruluşlarına vermek zorunda oldukları kişisel bilgileri ve bu kimselere verilen hizmete ilişkin bilgileri her türlü vasıtasıyla toplamaya, işlemeye, paylaşmaya ve istemeye yetkili hale getirildiği, ayrıca ilgili kişi ve kuruluşların istenilen bilgileri vermekle yükümlü kılındığı, Anayasa Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli ve E:2013/114, K:2014/184 sayılı kararı ile bu değişikliğin iptal edildiği, böylece dava konusu Genelgenin, hukuka, tıp mesleğinin doğasına ve düzenlemelerine, kazanılmış haklara, kişi hak ve özgürlüklerine ve konu hakkında evvelce verilmiş mahkeme kararlarına aykırı hükümler içermesi nedeniyle iptali istenilmektedir.
Dairemizin 20.04.2015 tarihli ara kararı ile dava konusu Genelge'de, kişilerin tıbbi kayıtlarına kendilerinin erişimlerinin sağlanabilmesi amacıyla e-Nabız Projesi kapsamında Kişisel Sağlık Sistemi (KSS) ile Teletıp ve Teleradyoloji Sisteminin (TTS) devreye alındığı, sistemin bütünleşik, sürekli ve kesintisiz işlerliğini teminen sağlık hizmeti veren tüm sağlık kurum ve kuruluşlarının, 01 Mart 2015 tarihinden itibaren tüm sağlık verilerini sisteme göndermelerinin gerektiği ifade edildiğinden; KSS ve TTS Sistemlerinin hangi yasal düzenleme veya düzenleyici işlemlere dayalı olarak kurulduğu hususunun sorulmasına ve uyuşmazlığın çözümünde gerekli tüm bilgi ve belgelerin istenilmesine karar verildiği, buna istinaden sunulan davalı idarenin savunma dilekçesinde, anılan Genelgenin yasal dayanakları arasında, Anayasanın 20 nci ve 56 ncı maddeleri, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 3 üncü maddesinin (f), (i), (j) bentleri, 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu'nun 1 inci ve 5 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrası (j) bendi hükümlerine yer verildiği görülmüştür.
Söz konusu hükümlere bakıldığında;
3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 3 üncü maddesinde sağlık hizmetleriyle ilgilli temel esaslar sayılmış olup (f) bendinde, -işlemin tesis edildiği tarih itibariyle- "Herkesin sağlık durumunu takip edebilmek için gerekli kayıt ve bildirim sistemi kurulur." hükmü , (i) bendinde "Sağlık hizmetlerinin yurt çapında istenilen seviyeye ulaştırılması amacıyla, bakanlıklar seviyesinden en uçtaki hizmet birimine kadar kamu ve özel sağlık kuruluşları ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları arasında koordinasyon ve işbirliği yapılır. Sağlık kurum ve kuruluşları coğrafik ve fonksiyonel hizmet alanları, verecekleri hizmetler, yönetim, hizmet ilişki ve bağlantıları gibi konularda tespit edilen esaslara uymak ve verilen görevleri yapmakla yükümlüdürler. Çağdaş tıbbi bilgi ve teknolojinin ülkeye getirilmesi ve teşviki sağlanır." hükmü, (j) bendinde "vatandaşların hastalıktan korunması, sağlıklı çevre, beslenme, ana çocuk sağlığı ve aile planlaması, ve benzeri konularda eğitilmeleri ve takipleri bütün kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları, özel ve gönüllü kuruluşların işbirliği içerisinde gerçekleştirilir." hükmünün yer aldığı,
5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu'nun 1 inci maddesinde; "Bu Kanunun amacı; Sağlık Bakanlığının belirleyeceği illerde, birinci basamak sağlık hizmetlerinin geliştirilmesi, birey ihtiyaçları doğrultusunda koruyucu sağlık hizmetlerine ağırlık verilmesi, kişisel sağlık kayıtlarının tutulması ve bu hizmetlere eşit erişimin sağlanması amacıyla aile hekimliği hizmetlerinin yürütülebilmesini teminen görevlendirilecek veya çalıştırılacak sağlık personelinin statüsü ve malî hakları ile hizmetin esaslarını düzenlemektir." hükmü ile 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasında, "Aile hekimlerinin şahsî kayıtları ilgili il ve ilçe sağlık idare birimlerinde tutulur. Aile hekimlerinin kullandığı basılı veya elektronik ortamda tutulan kayıtlar, kişilerin sağlık dosyaları ile raporlar, sevk belgesi ve reçete gibi belgeler resmî kayıt ve evrak niteliğindedir. Bu kayıt ve belgeler, hekimin ayrılması veya kişinin hekim değiştirmesi halinde eksiksiz olarak devredilir. İlgili mevzuatta birinci basamak sağlık kuruluşları ve resmî tabiplerce düzenlenmesi öngörülen her türlü rapor, sevk evrakı, reçete ve sair belgeler, aile hekimliği uygulamasına geçilen yerlerde aile hekimleri tarafından düzenlenir." kuralına yer verildiği,
663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinde ise, "İlgili mevzuat çerçevesinde kişisel hususunun verilerin korunmasına ve veri mahremiyetinin sağlanmasına yönelik düzenleme yapmak." hususunun Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görevleri arasında sayıldığı görülmektedir.
Öte yandan 08.12.2015 tarihinde Danıştay Başkanlığı kayıtlarına giren idarenin ek beyan dilekçesinin ekinde İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi İdare Hukuku ve Anayasa Hukuku Anabilim Dallarından Genelgenin yasal dayanağının değerlendirilmesine ilişkin olarak hukuki mütalaa sunulmuş, anılan mütalaanın sonuç bölümünde "Taraflar arasında ihtilaf konusu olmadığı gibi, 2015/5 sayılı Genelge ile Anayasanın 20 nci maddesinin son fıkrasında yer alan kişisel verilerin işlenmesine imkân tanıyan bir düzenleme yapılmaktadır. Bu düzenleme ile kişilerin hassas verileri arasında yer alan sağlık bilgileri otomatik işleme tabi tutulduğu gibi ilgili sağlık kuruluşlarına bu bilgileri verme bakımından bir yükümlülük getirilmektedir. Bu nitelikteki bir düzenleme temel hak ve hürriyetler bakımından bir sınırlama kabul edilir.
Anayasa'nın 13 üncü maddesi ve konuyu doğrudan düzenleyen 20 nci maddesinin son fıkrasına göre böyle bir sınırlamanın kanunla yapılması gerekir. Bu Genelgenin yasal dayanağı olarak belki sadece 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 3 üncü maddesinin (f) fıkrası gösterilebilir. Bu fıkrada yer alan "Herkesin sağlık durumunu takip edebilmek için gerekli kayıt ve bildirim sistemi kurulur" şeklindeki genel hüküm ile Sağlık Bakanlığına, gerekli kayıt ve bildirim sistemini kurma adına "veri işleme" [data processing) yetkisi verildiği görülmektedir. Hak ve özgürlüklere ilişkin sınırlama getiren bu hüküm Anayasa Mahkemesi içtihatları uyarınca "herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır ve uygulanabilir olmamakla" birlikte, veri koruma hukuku uyarınca "veri işleme" [data processing) tabirinin, verilerin elde edilmesi ile başlayan ve kaydedilmesi, düzenlenmesi, uyarlanması, değiştirilmesi, düzeltilmesi, incelenmesi, kullanılması, açıklanması, sıralanması, birleştirilmesi, korunması ve silinmesi ile devam eden birçok alt kavramı bünyesinde barındırması karşısında, Genelge bakımından yasal dayanak oluşturabileceği ileri sürülebilir." açıklamalarına yer verilmiştir.
Daha önce yayımlanan benzer nitelikteki Sağlıknet2 Veri Gönderimi konulu Genelge ile ilgili olarak Dairemizin 18/11/2015 tarihli ve E:2012/12338-K:2015/7780 sayılı kararında da tespit edildiği üzere, dava konusu Genelgenin dayanağı olabileceği ileri sürülen hükümler incelendiğinde, düzenlemenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 3359 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin (f) bendinin genel bir düzenleme olup, kayıt ve bildirim sisteminin internet üzerinden bir yazılım yoluyla yapılacağı ve kişisel sağlık verisi kapsamındaki verilerin bu sisteme aktarılacağına yönelik bir düzenleme içermediği, 5258 sayılı Kanunun aile hekimlerine ilişkin olduğu, 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının ise Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görevlerine ilişkin olduğu görülmüştür.
Anayasa'nın 20 nci maddesine 5982 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi ile eklenen fıkrada "Herkes, kendisiyle ilgili kişisel verilerin korunmasını isteme hakkına sahiptir. Bu hak; kişinin kendisiyle ilgili kişisel veriler hakkında bilgilendirilme, bu verilere erişme, bunların düzeltilmesini veya silinmesini talep etme ve amaçları doğrultusunda kullanılıp kullanılmadığını öğrenmeyi de kapsar. Kişisel veriler, ancak kanunda öngörülen hallerde veya kişinin açık rızasıyla işlenebilir. Kişisel verilerin korunmasına ilişkin esas ve usuller kanunla düzenlenir." hükmüne yer verilmiştir.
Anayasa'nın bu hükmünde kişisel verilerin korunmasını isteme hakkının neleri kapsadığı hususunun özellikle vurgulanmış olması karşısında, hassas veri kabul edilen kişisel sağlık verilerinin toplanması ve işlenmesinin kapsamı, koşulları ve bu verilerin korunmasına ilişkin usul ve esasları içermeyen söz konusu yasal düzenlemelerin, Anayasa'nın 20 nci maddesinde öngörülen kişisel verilerin korunmasına ilişkin usul ve esasların ancak kanunla düzenlenebileceğine ilişkin güvenceyi sağlamaktan uzak olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Bu nedenle, yasal dayanağı bulunmayan Genelge'de hukuka uyarlık görülmemiştir.
Diğer taraftan, bu konuda daha ayrıntılı düzenlemeler içeren 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 47 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları Anayasa Mahkemesi'nin 14.02.2013 tarih ve E:2011/150, K:2013/30 sayılı kararı ile iptal edilmiş, ardından 12.07.2013 tarihinde kabul edilen ve 02.08.2013 tarih ve 28726 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 73 üncü maddesinin (h) bendinin üçüncü alt bendi ile 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilen hükümleri yeniden düzenlenmiştir. Bu kez de anılan hüküm, Anayasa Mahkemesi'nin 16.07.2015 tarih ve 29418 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 04.12.2014 tarih ve 2013/114, 2014/184 sayılı kararıyla; dava konusu kuralla sadece demokratik toplum düzeni yönünden zorunlu olan sınırlamalar değil, özel hayatın ve kişisel verilerin korunması haklarına yapılabilecek her türlü sınırlamaya izin verilmesi, bir başka ifade ile kuralda anılan haklara sınırlama getirilirken sınırlama aracının sınırlama amacına uygun ve orantılı olarak kullanılmasını temin edecek güvencelere yer verilmemesinin ölçülülük ilkelerine aykırı düştüğü gerekçesiyle iptal edilmiştir.
Son durumda ise, 24.03.2016 tarihinde kabul edilen ve 07.04.2016 tarih ve 29677 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nun 30 uncu maddesi ile 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 47 nci maddesi yeniden düzenlenmiştir.
Bununla birlikte 6698 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 3 üncü maddesinin (f) bendi de değiştirilmiş olup, "f) Herkesin sağlık durumunun takip edilebilmesi ve sağlık hizmetlerinin daha etkin ve hızlı şekilde yürütülmesi maksadıyla, Sağlık Bakanlığı ve bağlı kuruluşlarınca gerekli kayıt ve bildirim sistemi kurulur. Bu sistem, e-Devlet uygulamalarına uygun olarak elektronik ortamda da oluşturulabilir. Bu amaçla, Sağlık Bakanlığınca, bağlı kuruluşları da kapsayacak şekilde ülke çapında bilişim sistemi kurulabilir." hükmüne yer verilmiştir.
Her ne kadar Genelgenin yürürlüğe girmesinden sonra 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 47 nci maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 3 üncü maddesinin (f) bendi yeniden düzenlemiş ise de sonradan yürürlüğe giren yasal düzenlemelerin önceden yürürlüğe giren Genelge'nin dayanağı olamayacağı açıktır.
Açıklanan nedenlerle 05.02.2015 tarihli ve "e-Nabız Projesi" konulu Genelgesi'nin İPTALİNE, aşağıda dökümü yapılan 261,90 TL yargılama gideri ile kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen ... TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, artan posta ücretinin kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine, kararın tebliği tarihini izleyen günden itibaren 30 (otuz) gün içinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.