Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2015/3139 E. , 2020/5951 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 2015/3139
Karar No : 2020/5951
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı / …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN_KONUSU : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, kabule ilişkin kısmın davalı idare tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: 28/05/2013 tarihinde cezasının infazı amacıyla Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce … Ceza İnfaz Kurumunda çalıştırılmak üzere çağrılan davacının, bu çalışma nedeniyle çatıya çıkarak telleri düzeltmeye çalıştığı esnada çatının çökmesi sonucu yere düşerek yaralandığı gerekçesiyle uğranılan zararın karşılığı olarak 10.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 40.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 5275 sayılı Kanun uyarınca davacının denetimli serbestlik kapsamında olduğu, bu süre zarfında kamuya yararlı işlerde çalıştırıldığı, bu nedenle idarenin emir ve talimatları altında hareket ettiği, idarece verilen emir ve talimatların yerine getirilmesi sırasında idarenin her türlü dikkat ve özeni göstererek ve davacının iş ve çalışma güvenliğini sağlayarak onu koruma altına alması gerektiği, bu kapsamda; iş için gerekli tüm alet ve edevatın sağlanması ile birlikte işin yürütümü sırasında denetimli serbestlik kapsamında çalışan personel üzerindeki denetim ve gözetim yükümlülüğünü de aksatmaması gerektiği, bu haliyle uyuşmazlık konusu olayda, davalı idarenin bu eyleminin hizmet kusuru teşkil ettiği tartışmasız olup davacının tel örgülere yaslı halde bulunan merdiveni görmesine rağmen çatıdan duvara daha kolay ulaşabileceğini düşünerek merdiveni kullanmamasının, kendi çabasıyla çatıya sıçramasının bir müterafik kusur teşkil ettiği, bu bağlamda davacının olayın meydana gelmesinde müterafik kusuru da dikkate alınarak olay nedeniyle uğradığı maddi zararına karşılık taleple bağlılık ilkesi gereğince 10.000,00-TL maddi ve manevî zararının karşılığı olan takdiren 10.000,00-TL olmak üzere toplam 20.000,00-TL tazminatın davalı idarece, başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi, söz konusu miktarları aşan manevî tazminat isteminin ise reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, olayda idarelerine atfedilecek hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk durumunun bulunmadığı, tazminat koşullarının oluşmadığı, davacının kendi kusurlu hareketleriyle idareye yüklenecek sorumluluğu kesmesi nedeniyle tazmin yükümlülüğünün bulunmadığı, bu nedenle İdare Mahkemesi kararının, davanın kısmen kabulüne ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. Davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının kabule ilişkin kısmının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.