Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/10745 E. , 2020/5422 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2016/10745
Karar No : 2020/5422
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, araç alım satımı faaliyeti nedeniyle ticari kazanç elde ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen 2010/11 dönemine ilişkin katma değer vergisi ile kesilen tek kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; olayda, davacının birden fazla dönemde ve birçok araç alış ve satışı faaliyetinde bulunduğu dikkate alındığında anılan faaliyetinin ticari mahiyette olduğu, her ne kadar, davacı tarafından, alım satımları ile ilgili olarak herhangi bir araştırma yapılmadığı, takdir komisyonu kararının dayanağının bulunmadığı iddia edilmiş ise de, takdir komisyonunca trafik tescil ve noter satış senedinde belirtilen satış değerleri esas alınmak suretiyle satış tutarının belirlendiğinin davacı tarafından dava dilekçesinde ifade edilmek suretiyle kabul edildiği, ayrıca anılan faaliyet kapsamında satışı yapılan araçlar nedeniyle %2 gelir elde edilebileceğinin de makul olduğu ve anılan oranın ticari ve iktisadi icaplara aykırı şekilde yüksek olmadığı göz önüne alındığında, davacı adına katma değer vergisine konu matrahın takdir edilmesinin de yerinde olduğu, öte yandan, 24/12/2007 tarih ve 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında kullanılmış olan insan taşıma amaçlı motorlu taşıtların tesliminde katma değer vergisi oranı %1 olarak belirlenmiş olup, davacının oto alım satım faaliyeti işiyle iştigal ettiği göz önüne alındığında, beyan dışı bıraktığı tespit edilen kullanılmış otomobil teslimi için katma değer vergisinin %1 oranında hesaplanması gerektiği sonucuna varılmış olup, re'sen takdir edilen matrah üzerinden %1 oranında salınan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, re'sen takdir edilen matrah üzerinden %1'i aşan oranda yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacının çok sayıda araç sattığı, bu faaliyetinden elde etmiş olduğu kazancını beyan etmediği, dönem matrahının tespiti amacıyla takdir komisyonuna sevk edildiği, takdir komisyonunca Kanunda verilen yetkilere istinaden ilgili belgelere göre ve somut tespitlere dayanılarak matrah takdir edildiği, takdir komisyonu kararının eksik incelemeye dayalı olduğu iddiasının yerinde olmadığı, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.