Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/11442 E. , 2021/2440 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2016/11442
Karar No : 2021/2440
TEMYİZ EDEN TARAFLAR : 1- ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
2- ... Prefabrik Çelik Yapı İnşaat Makina Bilgisayar Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle 2010/6, 7, 8,9,10,11 dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun Mükerrer 355/1-1 maddesi uyarınca 2010/11 dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; uyuşmazlık konusu dönemde davacının fatura aldığı Ulus Vergi Dairesi mükellefleri ... , ... Hırdavat Plastik Ltd. Şti ve ... Otom. Nak. Pet. Ltd. Şti hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının incelenmesinden, anılan mükelleflerin faliyetlerinin gerçek olmadığı ve düzenledikleri faturaların sahte fatura olduğu, bu mükelleflerden alınan faturalara isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde ve davacının bir kısım ödemelerini benzeri finans kurumları aracılığıyla yapmadığının sabit olduğu gerekçesiyle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık, Ulus Vergi Dairesi mükellefi ... Hırdavat Metal Plas. Kau. Mak. San. Tic. Ltd. Şti ve Ostim Vergi Dairesi mükellefi ... Çelik Hırdavat Metal Makina Elek. Otom. San. Tic. Ltd. Şti.'den alınan faturalara isabet eden kısımlarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI : Malların gerçekten alındığının ve bunun aksini kanıtlayacak donelerin bulunmadığının vergi inceleme elemanınca kabul edildiği ve bu hususun inceleme raporunda belirtildiği, satın alınan malların bedellerinin banka kanalıyla ödendiği, vergi incelemesinin derinlemesine yapılması gerektiği, defter ve belgelerin yapılan işlemlerle ne kadar uyumlu olduğunun tespit edilmesi, düzenlenmesi gereken belgelerin tanzim edilip edilmediği, kişiler arasında muvazaalı bir işlem olup olmadığının araştırılması, sahte belge düzenlediği ve kullandığı iddia edilen mükelleflerin karşılıklı hesaplarının, defter belgelerinin incelenmesinin zorunlu olduğu, özellikle bir faturanın sahte olup olmadığının somut fatura üzerinde değil, faturaya yansıyan diğer eylemlerin gerçek olup olmadığının tespiti sonucuna dayanması gerektiği, soyut, yeterli araştırma yapılmaksızın yapılan incelemenin hukuka aykırı olduğu, hukuksal dayanağı olmayan tarhiyatın kaldırılması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI : Davacının haklarında sahte belge düzenlemekten dolayı tespitler bulunan ilgili mükelleflere ait sahte faturaları 2010 hesap döneminde kullandığı, kullanmış olduğu bu sahte faturaları kanuni defterine kaydettiği ve bu sebeple kaydetmiş olduğu sahte faturaları indirim konusu yaptığının tespit edildiği, idare tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Davacı temyiz isteminin reddi, davalı idarenin temyiz isteminin kısmen reddi, kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Davacının temyiz istemi yönünden;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 4001 sayılı Kanunla değiştirilen 46. maddesinin 2. fıkrasında, vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği; 48. maddesinin 3. fıkrasında ise, temyiz dilekçelerinin, ilgisine göre kararı veren mahkemeye, Danıştaya veya bu Kanunun 4. maddesinde belirtilen mercilere verileceği, kararı veren mahkeme veya Danıştayca karşı tarafa tebliğ edileceği, karşı tarafın tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde cevap verebileceği, cevabı verenin, kararı süresinde temyiz etmemiş olsa bile düzenleyeceği temyiz dilekçesinde, temyiz isteminde bulunabileceği, bu takdirde verilen dilekçelerin ise temyiz dilekçesi yerine geçeceği hükümlerine yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, temyize konu Vergi Mahkemesi kararının 22/02/2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, temyiz süresinin son günü 23/03/2016 tarihine rastladığı halde, otuz günlük sürenin geçirildiği, öte yandan davalı İdarenin temyiz dilekçesinin 30/03/2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiği ve davacı tarafından 18/05/2016 günü kayda giren dilekçe ile verilen temyiz dilekçesinde katılma yoluyla temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.
Bu durumda, davacı tarafından verilen temyiz dilekçesinde katılma yoluyla temyiz talebinde bulunulduğu, ancak davalı idarenin temyiz dilekçesinin davacıya tebliğ edildiği 30/03/2016 tarihinden itibaren 30 günlük süre içinde katılma yoluyla temyiz talebinde bulunulmadığı görüldüğünden davacının temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmektedir.
Davalı idarenin temyiz dilekçesinde Ostim Vergi Dairesi mükellefi ... Çelik Hırdavat Metal Makina Elek. Otom. San. Tic. Ltd. Şti.'den alınan faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyata ilişkin ileri sürdüğü nedenler, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bu kısmının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmamıştır.
Mahkeme kararının; Ulus Vergi Dairesi mükellefi ... Hırdavat Met. Plas. Kau. Mak. San. Tic. Ltd. Şti.'den alınan faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyata ilişkin kısmına gelince;
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.
Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.
Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.
Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.
Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellef hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.
Davacının uyuşmazlık konusu dönemde fatura aldığı (16/04/2008-31/01/2010 tarihleri arası) Yenimahalle Vergi Dairesi, (10/03/2010-21/06/2010 tarihleri arası) Ulus Vergi Dairesi mükellefi ... Hırdavat Metal Plas. Mak. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında tanzim edilen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda; firmanın 16/04/2008 tarihinde nalburiye malzemeleri toptan ticaretiyle uğraşmak üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, 03/07/2008 tarihli açılış yoklamasında adresin kapalı olduğu, 14/08/2008 tarihli yoklamada da adresin kapalı olduğu, 18/09/2008 tarihli yoklamada iş yerinde nalburiye malzemelerinin bulunduğu, 23/06/2009 tarihli yoklamada adresin boş ve kapalı olduğu, 07/10/2009 tarihli yoklamada adresinde başka mükellefin olduğu, mükellefin nakil olması üzerine 26/03/2010 tarihinde yeni adresinde yapılan yoklamada toptan hırdavat satışı yaptığı, aynı adreste başka bir mükellef daha bulunduğu, 2 işçi çalıştığı, 09/04/2010 tarihli yoklamada iş yerinde 100.000,00 TL tutarında emtia bulunduğu, 4 işçi çalıştırıldığı, 02/07/2010 tarihli yoklamada mükellefin adresten ayrıldığı, 16/09/2010 tarihli yoklamada işyerinin boş ve kapalı olduğu, başka mükelleflere ait tabelalar olduğu, yapılan Ba Bs analizlerinde 2008 yılında KDV matrahının 1.505.508,00 TL iken 1.714.329,00 TL fatura düzenlediği, 2009 yılında KDV matrahının 19.727.075,00 TL iken 20.998.955,00 TL fatura düzenlediği, 2010 yılında KDV matrahı 19.644.798,00 TL iken 16.649.057,00 TL fatura düzenlediği, mükellefin cüzi bir sermaye ile kurulmasına rağmen çok büyük iş hacmine sahip olduğu, gerek teknik donanım gerek çalışan sayısıyla böylesi yüksek cirolara ulaşmanın mümkün olmadığı belirtilerek raporun sonuç kısmında bu firmanın düzenlediği faturaların sahte olduğu sonucuna varıldığı belirtilmiştir.
Yukarıda yer verilen tespitlerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden bahsi geçen mükellefin çok kısa sürede yüksek cirolara ulaşmasına rağmen yapılan yoklamalarda bu hacimde iş yapılmasına imkan verecek organizasyon, sermaye yapısı ve araçlarının olmadığının tespit edildiği görüldüğünden, davacı adına söz konusu firmadan gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayalı olarak alınmadığı anlaşılan faturaların reddi suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin SÜRE AŞIMI NEDENİYLE REDDİNE, davalı idarenin temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine,
2. Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının ... Çelik Hırdavat Metal Makina Elek. Otom. San. Tic. Ltd. Şti'den alınan faturalara ilişkin kısmının ONANMASINA,
3. Mahkeme kararının ... Hırdavat Metal Plas. Kau. Mak. San. Tic. Ltd. Şti'den alınan faturalara ilişkin kısmının BOZULMASINA,
4.492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, ... TL maktu karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş (15) gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 22/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.