Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/16380 E. , 2021/3514 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2016/16380
Karar No : 2021/3514
TEMYİZ EDEN TARAFLAR : 1- … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
2- … Dayanıklı Tüketim Malları Pazarlama
Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, fatura düzenlenmediği, tek düzen hesap planına uyulmadığı ve ödemelerin banka ve finans kurumları aracılığıyla yapılmadığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi, 353/6 maddesi ve mükerrer 355/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesine istinaden kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden; davacının belgesiz satış yaptığından bahisle “fatura vermemek” eylemi sebebiyle ceza kesilmişse de, alıcı ve satıcı nezdinde yapılmış ve olay anında gerçekleştirilmiş ve olayın gerçek mahiyetini gösterir somut bir tespit yapılmadığı gibi cezaya dayanak alınabilecek açık ve yeterli delillerin de ortaya konulamadığından söz konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı, dava konusu 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355/4. maddesine istinaden kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden; inceleme raporunda davacı şirketin, ödemelerini banka, benzeri finans kurumu veya posta idaresi vasıtasıyla yapmamasının nedeni sorulduğunda, şirket temsilcisi tarafından herhangi bir kastın bulunmadığı belirtilerek banka, benzeri finans kurumu veya posta idaresi vasıtasıyla yapılmadığı hususundaki tespite bir itirazın olmadığı ve aksinin iddia edilmediği ve bu durumunda tutanak altına alındığı, anılan kanunda da öngörülen şartların gerçekleştiği sabit olduğundan söz konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu 213 sayılı Kanun'un 353/6. maddesine istinaden kesilen özel usulsüzlük cezasına gelince; vergi inceleme raporunda davacının 2013 yılına ait defterlerin kaydedilmesi sırasında 529 diğer sermaye yedekleri hesabında alınan çekler hesabı olarak kayıt yapıldığı, bu durumun ise Muhasebe Sistemi Uygulamalarına aykırılık teşkil ettiği açık olduğundan belirtilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI : Davacı tarafından, vergi incelemesinin eksik ve soyut tespitlerle yapıldığı, kayıt dışı hasılat elde edildiği hususunun somut verilerle ortaya konulamadığı belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI : Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
5. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/06/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesinde verilmesi ve alınması icap eden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi ve alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine maddede belirtilen tutarda özel usulsüzlük cezası kesileceği hükme bağlanmıştır.
Olayda, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, 2013 yılında alım satıma konu edilen emtialar üzerinde yapılan kaydi envanter işlemi sonucunda KDV dahil toplam 1.664.271,05 TL tutarındaki satış için fatura düzenlenmediği tespitine yer verildiğinden belgesiz satış tutarı dikkate alınarak özel usulsüzlük cezası kesildiği, bu haliyle kayıt dışı satışlarının belgesiz gerçekleştirildiğinin somut verilerle tespit edilmesi karşısında, özel usulsüzlük cezası kesilmesini gerektiren fatura düzenlememe fiilinin gerçekleştiği sonucuna varıldığından, dava konusu 213 sayılı Kanun'un 353/1. uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının belirtilen kısmının bozulması gerektiği görüşüyle, Dairemiz kararına kısmen katılmıyorum.