Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/21096 E. , 2021/3510 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2016/21096
Karar No : 2021/3510
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Eğitim Öğretim ve Rehabilitasyon Hizmetleri Turizm İletişim Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2012 yılına ilişkin kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının fatura aldığı Yıldırım Beyazıt Vergi Dairesi mükellefi ... hakkında herhangi bir raporun dosyaya sunulmadığı, dolayısıyla belirtilen mükelleften alınan faturaların sahte belge olarak değerlendirilemeyeceğinden davacının yasal defterlerine kaydettiği fatura içeriği 11.278,47 TL'nin maliyetlerden çıkartılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı, bu haliyle davacının beyanlarına kanunen kabul edilmeyen gider olarak ilave edilmesi gereken tutarın mevcut olmadığı ve 2011 yılı için kurumlar vergisi tarhiyatına karşı Mahkemeleri nezdinde açılan ... esas numarasına kayıtlı dava dosyasında davacının 2011 yılı kurumlar vergisi beyan tablosunun yeniden düzenlendiği ve gelecek yıllara devreden geçmiş yıl zararı bulunmadığı hususları birlikte dikkate alınarak yapılan hesaplama sonucunda 2012 yılı için yeniden düzenlenen tabloya göre re'sen tarh edilmesi gereken kurumlar vergisinin 12.299,72 TL olması gerektiği, vergi ziyaı cezalarına uygulanan tekerrür yönünden, somut olayda tekerrürün şartlarının oluşmadığından vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarında da hukuka uyarlık bulunmadığı, bu durumda davanın 12.299,72 TL vergi miktarına tekabül eden üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, bu miktarı aşan vergi ve cezalarda ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, eksik inceleme sonucu düzenlenen vergi tekniği raporuna dayanılarak sahte fatura kullanıldığının iddia edildiği, her ne kadar Vergi Mahkemesince geçmiş yıl zararının azaltılmasına ilişkin olarak herhangi bir itiraz ileri sürülmediği iddia edilmiş ise de, dava dilekçesinde açık bir şekilde vergi inceleme raporuyla azaltılan geçmiş yıl zararlarına itiraz edildiği, 2010 yılında da maliyetlerin azaltılmasının sebebinin Mahkemece hakkında rapor bulunmadığı gerekçesine yer verilen ...'dan alınan faturalardan kaynaklandığı, fatura alınan diğer mükellef hakkında düzenlenen raporda da somut tespitlere yer verilmediği, varsayıma dayalı olarak kanaate varıldığı, incelemenin tamamen şirketle husumeti bulunan şahısların ifadelerine dayandırıldığı, üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesinin yasal şartlarının somut olayda oluşmadığı belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Olayda, dava konusu cezalı tarhiyatın dayanağı vergi inceleme raporunda, davacı tarafından faturaların bilerek kullanıldığı sonucuna ulaşılarak vergi ziyaı cezasının üç kat kesilmesi gerektiğinin önerildiği, ancak söz konusu hususa ilişkin olarak hukuken itibar edilebilecek nitelikte somut bir tespite yer verilmediği anlaşıldığından vergi ziyaı cezalarının tek katı aşan kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmakla, temyiz isteminin kısmen kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının belirtilen kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Davacının temyiz dilekçesinde, bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine ilişkin olarak ileri sürdüğü iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bu kısımlarının bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmemiştir.
Davacının, vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmına ilişkin temyiz istemine gelince;
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. maddesinde, "vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder" şeklinde tanımlanmış, 344. maddesinde ise, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı hususu hükme bağlanmıştır.
Uyuşmazlıkta, dava konusu cezalı tarhiyatın dayanağı vergi inceleme raporunda, davacı tarafından faturaların bilerek kullanıldığı sonucuna ulaşılarak vergi ziyaı cezasının üç kat kesilmesi gerektiğinin önerildiği, ancak söz konusu hususa ilişkin olarak hukuken itibar edilebilecek nitelikte somut bir tespite yer verilmediği anlaşıldığından vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmış olup, Vergi Mahkemesi kararının belirtilen kısmında hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen kabul, kısmen reddine,
2. Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine ilişkin kısmının oybirliğiyle ONANMASINA,
3. Mahkeme kararının vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ise Üyeler ... ve ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla BOZULMASINA,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş (15) gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 24/06/2021 tarihinde karar verildi.
(X) KARŞI OY :
Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile mahkeme kararının onanması gerektiği görüşüyle Daire kararının vergi ziyaı cezasının bir katı aşan tutara ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasına dair kısmına katılmıyoruz.