Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/21102 E. , 2021/1433 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2016/21102
Karar No : 2021/1433
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle tarh edilen 2010/6 ila 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; uyuşmazlık konusu dönemde davacının fatura aldığı Güneşli Vergi Dairesi mükellefi ... Plastik Kimya San. Tic. Ltd. Şti. hakkında yapılan incelemelerde bu mükellefin düzenlediği faturaların sahte olduğu, gerçek ticari faaliyetlerinin bulunmadığı hususunun açık ve somut olarak ortaya konulamadığı anlaşıldığından davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/03/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle tarh edilen 2010/6 ila 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davanın kabulüne ilişkin Mahkeme kararı davalı idarece temyiz edilmiştir.
Davacı adına fatura düzenleyen Güneşli Vergi Dairesi mükellefi ... Plastik Kimya San. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda; şirketin plastik sofra, mutfak ve diğer ev eşyası ile tuvalet eşyası toptan ticareti faaliyeti işi ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, 15/07/2011 tarihinde tasfiyeye girdiği, 18/12/2012 tarihinde tasfiyenin tescil edildiği, şirketin tasfiye edilmiş olması ve kurum temsilcisinin bilinen adresinde bulunamaması nedeniyle şirketin defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılamadığı, 20/11/2009 tarihli işe başlama yoklamasında, şirketin belirtilen adreste 19/11/2009 tarihinde işe başladığı, iş yerinde demirbaş olarak muhtelif büro malzemelerinin bulunduğu, başkaca şube ve deposunun olmadığı, 2 ücretli işçi çalıştırıldığı, şirket sermayesinin 50.000,00 TL olduğu; 02/02/2011 tarihli yoklamada, iş yerinde demirbaşların bulunduğu ve 2 işçi çalıştırıldığı; 12/10/2011 tarihli yoklamada, farklı tarih ve saatlerde gidilmesine rağmen iş yerinin kapalı olduğu, 24/12/2012 tarihli yoklamada, mükellefin ilgili adresten ayrıldığı ve adreste başka bir şahıs bulunduğu; 26/12/2012 tarihli yoklamada, şirketin adresten bir sene önce ayrıldığının beyan edildiği hususlarının tespit edildiği, şirketin katma değer vergisi matrahları toplamının 2009/11,12 döneminde 269.945,00 TL, 2010 yılında 3.579.515,40 TL, 2011/1 ila 6 döneminde 2.535.439,86 TL olduğu, diğer mükelleflerin Ba formu ile şirketten 2009 yılında 268.405,00 TL, 2010 yılında 3.274.451,00 TL, 2011 yılında 2.487.928,00 TL tutarında mal ve hizmet aldıkları beyanında bulundukları, şirketin mal ve hizmet aldığını bildirdiği bir kısım mükellefin şirkete satış yaptıklarına dair bildirimlerinin bulunmadığı, bir kısım mükellefin ise hakkında sahte fatura düzenledikleri yönünde tespitler bulunan mükelleflerden olduğu, şirketin vadesi geçtiği halde ödenmemiş 718.882,18 TL vergi borcunun bulunduğu ve şirket tarafından kuruluş tarihinden itibaren düzenlenen faturaların komisyon karşılığı düzenlenen sahte belgeler olduğu sonucuna varıldığı tespitlerine yer verilmiştir.
Yukarıda yer verilen tespitlerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden, söz konusu şirketin beyan ettiği satış tutarları ile diğer mükelleflerin şirketten olan mal alışlarına ilişkin bildirimleri arasında uyumsuzluk bulunmuyor ise de, şirketin anılan yüksek hasılatları yapabilecek fiziki kapasiteye, emtiaya ve ticari organizasyona sahip olmadığı, şirketin mal alışlarının tamamına yakınının sahte faturalar ile belgelendirildiği ve vergi borçlarının ödenmediği göz önünde bulundurulduğunda, şirketin uyuşmazlık konusu dönemlerde davacıya düzenlediği faturaların sahte belge niteliğinde olduğu sonucuna ulaşılmış olup, davacı adına bu mükelleften alınan faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık, aksi yönde verilen Vergi Mahkemesi kararında ise hukuki isabet görülmemiştir.
Öte yandan, Mahkemece yeniden verilecek kararda, 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden de yeniden değerlendirme yapılacağı tabidir.
Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.