Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2016/3671 E. , 2020/4794 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2016/3671
Karar No : 2020/4794
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Otomotiv Nakliye Petrol Ürünleri Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava Konusu İstem: Davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2011 yılının Temmuz, Eylül ve Kasım dönemlerine ilişkin olarak 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrasına istinaden re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Uyuşmazlık konusu dönemde davacıya fatura düzenleyen n "…", "…", "…", "… Madencilik Petrol Nakliye Hafriyat ve İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi" ile "… Petrol Ürünleri Otomotiv Demir Çelik Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi" hakkında sahte fatura düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporlarının bulunduğu, söz konusu raporların incelenmesinden anılan şirket ve şahısların, davacıya gerçek bir mal tesliminde bulunarak fatura düzenlemelerinin mümkün olmadığı sonucuna ulaşıldığı, bu durumda davacı şirket adına düzenlenen faturaların gerçek bir mal alımına dayanmayan sahte faturalar olduğu, gerçekten alınmayan madeni yağın davacıya ait araçlarda yakıt olarak kullanılmasının mümkün olmadığı, olmayan mala ilişkin olarak özel tüketim vergisi tarhiyatı yapılamayacağından, sahte faturayla belgelendirilen madeni yağ alışlarına ilişkin olarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Vergi inceleme raporunda yer alan tespitlere istinaden yapılan cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :
Kara yolu ile şehirlerarası yolcu taşımacılığı ve motorlu kara taşıtları için yağlama ve soğutma ürünleri perakende satışı faaliyetinde bulunan davacı hakkında yapılan vergi incelemesi neticesinde; hakkında sahte fatura düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporları bulunan "…", "…", "…", "… Madencilik Petrol Nakliye Hafriyat ve İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi" ile "… Petrol Ürünleri Otomotiv Demir Çelik Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi"den satın aldığı daha düşük tutarda özel tüketim vergisine tabi bir kısım madeni yağları daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi motorine ikame edilmek üzere yakıt olarak kullanarak özel tüketim vergisi yönünden vergi ziyaına sebebiyet verdiğinin tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanun'un 13. maddesinin 2. fıkrasına istinaden yapılan cezalı tarhiyatların iptali istemiyle işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin ispatlama vasıtası olarak kullanılamayacağı ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu kurala bağlanmıştır.
4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "Müteselsil sorumluluk ve ceza uygulaması" başlıklı 13. maddesinin 2. fıkrasında, (I) sayılı listedeki malları teslim alanların, bu malları daha yüksek tutarda vergiye tâbi bir mal olarak kullanmak veya üçüncü kişilere satmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet vermeleri halinde, ziyaa uğratılan verginin bunlar adına tarh olunacağı ve tarhiyata 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesine göre vergi ziyaı cezası uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Kanun koyucu, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "Müteselsil sorumluluk ve ceza uygulaması" başlıklı 13. maddesinin 2. fıkrasında, (I) sayılı listedeki malları düşük tutarlı vergiye tabi bir mal olarak kullanmak amacıyla satın alan mükelleflerin söz konusu fıkra uyarınca tarhiyata muhatap alınabilmesini, satın alınan bu malların daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullanılması veya satılması koşuluna bağlamış bulunmaktadır.
Her ne kadar, Mahkemece; "…", "…", "…", "… Madencilik Petrol Nakliye Hafriyat ve İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi" ile "… Petrol Ürünleri Otomotiv Demir Çelik Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi"den alınan madeni yağlara ilişkin düzenlenen faturalar nedeniyle yapılan vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatlarının, ilgili dönemde adı geçen firma ve şahısların gerçek bir faaliyetlerinin olmadığı, düzenlenen faturada belirtilen emtianın gerçekten alınıp alınmadığı konusunda raporda bir tespitin yer almadığı; dolayısıyla, gerçekten alınmayan madeni yağların şirkete ait araçlarda yakıt olarak kullanılmasının mümkün olmadığı, dolayısıyla ziyaa uğratılan bir vergi bulunmadığı gerekçesiyle iptaline hükmedilmiş ise de; dosyanın incelenmesinden, hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunda, davacının 2011 yılında aldığı emtialara ilişkin düzenlenen faturaları yasal defter ve belgelerine kaydettiği, anılan firma ve şahıslar hakkında sahte belge düzenleyicisi olduğu yönünde rapor bulunduğu hatırlatılarak, söz konusu emtiaların nasıl alındığı, bedelinin ne şekilde ödendiğinin sorulması üzerine davalı şirketin temsilcisi olan … tarafından, madeni yağ olarak düzenlenen faturalarda yer alan eşyanın gerçekten alındığı, ödemelerin nakit olarak yapıldığı, alınan madeni yağların şirket otobüslerinde yakıt olarak kullanıldığı, teslimatların ise satıcılar tarafından iş yerine getirildiğinin beyan edildiği anlaşılmıştır.
Bu durumda; dava konusu edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatlarının dayanağı olan inceleme raporunda, davacı şirketin almış olduğu madeni yağları araçlarında yakıt olarak ikame etmek suretiyle kullandığı hususu kanuni temsilcisi tarafından açıkça ikrar edilmiş olup 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 2. fıkrası hükmü uyarınca yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığından aksi yönde verilen mahkeme kararında hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/11/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, dayandığı gerekçeler karşısında, temyize konu vergi mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile sözü geçen kararın onanması gerektiği görüşüyle, aksi yönde verilen karara katılmıyorum.