Danıştay 5. Daire Başkanlığı 2017/1273 E. , 2020/4465 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
BEŞİNCİ DAİRE
Esas No : 2017/1273
Karar No : 2020/4465
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Başkanlığı
VEKİLİ : 1. Hukuk Müşaviri …
İSTEMİN KONUSU : ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Kastamonu İli, ... ilçesi, ... Camii Müezzin-Kayyımlığı yapan davacı tarafından, Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 5/b. ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98/b maddesi uyarınca görevine son verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Diyanet İşleri Başkanlığı işleminin iptali ve işlem nedeniyle yoksun kaldığı özlük ve parasal haklarının yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; davacı hakkında verilen şikayet dilekçesi üzerine yapılan soruşturma sonrası hazırlanan ... gün ve ... sayılı soruşturma raporu ve eklerinden, davacının H.K. isimli bayanın eşine ait cep telefonu ile bahsi geçen bayanla farklı tarihlerde gece yarısı 24:00 ve sonrası konuşmalarının tespit edildiği, bu konuşmaların H.K. isimli bayanla gerçekleştiğinin davacı tarafından da kabul edildiği, 22/08/2012 günü sabah saatlerinde bahsi geçen bayanla gayri ahlaki ilişkide bulunduğu sırada İ.Y ve K.Y isimli kişilere yakalandığı, bu olayın H.K. isimli bayanın ifadelerinde de kabul edildiği davalı idare emrinde din görevlisi olarak görev yapan davacının, evli bir bayanla islam inancı ve törelerine aykırı olarak ilişki geliştirdiği, bu ilişkinin imam-cemaat ilişkisinden çok öte gönül ilişkisine dönüştüğü; bu eylemiyle, çevresinde dini itikat ve tavırlarıyla bilinir olması gerektiği şartını yitirdiği, görevine son verilmesi yolundaki dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadğı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, Mahkeme kararının eksik inceleme ve soruşturma sonucu verildiği, 10/04/2013 tarihli dava dilekçesinde 17 maddelik, 03/07/2023 tarihli dilekçesinde 16 maddelik, 06/11/2013 tarihli dilekçesinde 10 maddelik yazılı beyanlarının ve işaret ettiği bilgi ve belgelerin ve araştırma isteklerinin Mahkeme kararında göz önünde bulundurulmadığı, beraber olduğu iddia edilen H.K.'nın ifadelerindeki çelişkilerin gerek soruşturma aşamasında gerekse Mahkeme kararında hiç dikkate alınmadığı, hakkındaki iddiaların tamamen iftaradan ibaret olduğunun vermiş olduğu dilekçelerde ortaya konmuş olduğu, hem davalı idareden hem de Mahkemeden tevsii tahkikat talebinde bulunmuş olmasına rağmen talebinin karşılanmadığı, Mahkeme kararında dolaylı olarak cinsel ilişki iddiası reddedilmiş olsa bile haklılığının ibra edilmediği, kararda cinsel ilişki vardır denilememekle birlikte ortak niteliği kaybettiğine ilişkin hüküm kurulduğu bu hükme varırken de baskı altında ve tehditle olaya alet edilen şahısla gönül ilişkisine girdiğinin itham edildiği bu iddiayı kesinlikle kabul etmediği, telefon kayıtları hükme dayanak alınıyorsa bu durumun hukuksuz olduğu, konuşma içeriklerinin deşifre edilmesini istediği halde talebinin karşılanmadığı, anılan konuşmaların insani ve medeni ölçüler içerisinde gerçekleştiği ve ahlak dışı bir konuşmanın bulunmadığı, olaya alet edilen şahsın kendisiyle hiç bir ilişki içerisinde bulunmadığına dair yazılı beyanlarının dikkate alınmadığı, ortak niteliği kaybettiği iddialarının sahte beyan ve ifadelere dayandığı, sicilinin temiz olduğu ve konu hakkında araştırma yapılmaksızın karar verildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacının yürüttüğü hizmet ile bağdaşmayan, toplum nazarında hoş karşılanmayacak fiil ve davranışlarda bulunduğu hususunun sabit olduğu belirtilerek dava konusu işlemde kamu yararına, hizmet gereklerine ve hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı Kanun'un (geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/10/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
Dava, imam hatip olarak görev yapan davacının, Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliğinin 5. maddesindeki özel atanma şartını kaybettiği gerekçesiyle 657 sayılı Kanunun 98/b maddesi uyarınca görevine son verilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılmıştır.
657 sayılı Devlet Memurları Kanunun 98/b maddesinde, devlet memurlarının, memurluğa alınma şartlarından herhangi birini taşımadıklarının sonradan anlaşılması veya memurlukları sırasında bu şartlardan herhangi birini kaybetmeleri durumunda görevlerine son verileceği hüküm altına alınmış, aynı Kanunun 48. maddesinde memurluğa alınmak için genel ve özel şartlara yer verilerek “Kurumların özel kanun veya diğer mevzuatında aranan şartları taşımak” özel şartlardan birisi olarak sayılmıştır.
25/10/2011 tarih ve 28095 sayılı Mükerrer Resmi Gazetede yayımlanan ve dava konusu işlem tarihinde yürürülükte bulunan Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliğinin 5. maddesinde dini öğrenim şartı esas alınan unvanlara atanmak için, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48. maddesinin (A) bendindeki genel şartların yanında "itikat, ibadet, tavır ve hareketlerinin İslâm törelerine uygunluğunun çevresinde bilinir olduğu şeklinde ortak bir nitelik taşımak" şartına da sahip olunması gerektiği belirtilmiştir.
Bakılmakta olan davada, dava konusu göreve son verme işleminin gerekçesi olan davacının Yönetmeliğin 5. maddesindeki özel atanma şartını kaybettiğine dair tespit, maddi bir olay çerçevesinde davacı tarafından işlendiği iddia edilen fiillere dayandırılmaktadır.
Bu bağlamda, maddi bir olay çerçevesinde davacının bir takım fiilleri işlediği gerekçesiyle atanma niteliğini kaybettiğinden bahisle görevine son verilebilmesi için, isnat edilen fiillerin sübuta erdiğine ilişkin tespitin, usulüne uygun olarak yapılacak soruşturma sonucunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delillerle kanıtlanması gerekmektedir.
Dosyanın incelenmesinden; davacı hakkında yapılan şikayet üzerine açılan soruşturma kapsamında, davacının cinsel ilişki yaşadığı iddia edilen H.K ve onları uygunsuz vaziyette yakaladıklarını iddia eden H.K'nın kardeşleri olan biri şikayet sahibi iki kişinin ifadesinin alındığı, alınan ifadeler ile davacının H.K ile arasında geçen ve davacının da kabul ettiği ancak içeriği tam belirlenemeyen bir takım telefon kayıtlarından davacının üzerine atılı fiilin sübuta erdiği sonucuna varılarak dava konusu işlemin tesis edildiği anlaşılmaktadır.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, gerek soruşturma aşamasında gerekse dava aşamasında davacının ilişkiye girdiği iddia edilen H.K. tarafından, bir takım baskılar üzerine davacıya iftira attığı ve aralarında geçtiği iddia olunan fiilin yaşanmadığı yönünde beyanlarda bulunulduğu, davacı vekili tarafından H.K'nın pişmanlık içerikli mektuplarının kendi el yazısı olup olmadığına ilişkin kriminal inceleme yaptırmak suretiyle el yazısının anılan şahsa ait olduğuna dair uzman görüşü alındığı, davacının H.K ve şikayetçi kardeşleri hakkında iftira suçundan şikayetçi olduğu, H.K'nın akrabası olan İ.K adlı kişinin davacıya yönelik fiil ve davranışları nedeniyle tehdit suçundan yargılanarak mahkumiyet kararı verildiği ancak hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği görülmekle davacı üzerine atılı fiilin işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut deliller bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Bu durumda, davacının atanma niteliğini kaybettiğinden bahisle görevine son verilmesine konu fillerinin her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delillerle ortaya konmaksızın tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından, eksik soruşturma raporuna dayanılarak verilen İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği oyu ile çoğunluk kararına katılmıyoruz.