Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2017/2413 E. , 2021/2787 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2017/2413
Karar No : 2021/2787
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Defterdarlığı/…
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu uyarınca engellilik indiriminden yararlanmak amacıyla davalı idareye yaptığı başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının engellilik indiriminden faydalanmak için davalı idareye başvurusu üzerine davalı idarece, Nevşehir Devlet Hastanesi'ne sevk edildiği, sözü edilen Hastane raporuyla çalışma gücü kaybı oranının %12 olarak belirlendiği, Maliye Bakanlığı Merkez Sağlık Kurulu tarafından değerlendirilmesi sonucunda da bu rapor esas alınarak davacının çalışma gücü kaybı oranının %12 olarak belirlendiği, söz konusu karara dayanılarak davalı idarece tesis edilen … tarih ve … sayılı işlemle davacının engellilik indiriminden yararlandırılma isteminin reddine karar verildiği, davacının 01/07/2005 tarihinde Genelkurmay Başkanlığı İzmir Mevki Asker Hastanesi'nden aldığı Sağlık Kurulu Raporu'nda askerliğe elverişli olmadığının tespit edilmiş olmasının ve 07/02/2006 tarihinde Nevşehir Devlet Hastanesi'nden aldığı Sağlık Kurulu Raporu'nda %40 oranında çalışma gücü kaybı bulunduğunun tespit edilmiş olması, davacının engellilik indiriminden yararlanabilmesi için tek başına yeterli olmadığından, Nevşehir Devlet Hastanesinin … tarih ve … sayılı raporu ve Merkez Sağlık Kurulu kararı ile %12 oranında çalışma gücü kaybı bulunduğu tespit edilen davacının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 31. maddesinden yararlandırılma talebinin reddine dair işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından % 40 çalışma gücü kaybına dair Sağlık Kurulu Raporlarının "süreklidir" ibaresini içerdiği, engellilik indiriminden yararlandırılmamasına ilişkin olarak tesis edilen işlemin hukuka uygun olmadığı belirtilerek redde dair kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.