Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2017/2898 E. , 2021/2788 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2017/2898
Karar No : 2021/2788
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2010-2011-2012-2013 ve 2014 takvim yıllarına ait muhtelif dönemlerine ilişkin beyannamelerini elektronik ortamda vermediğinden bahisle 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının ilgili dönemde ticari bir faaliyetinin olduğuna ilişkin veya ilgili dönemde faal olduğunu ortaya koyacak somut tespit ya da tutanak bulunmadığı, ayrıca idarenin 2004/13 no.lu Genelge kapsamında belirli bir dönem beyanname vermeyenler hakkında inceleme yaparak faaliyetine devam etmediğinin anlaşılması halinde buna göre işlem yapılması ve mükellefiyetin terkini gerekirken; hareketsiz kalınarak geçen süre zarfında verilmesi gereken diğer beyannameler de hesaba katılarak ceza kesilmesi hukuki güvenlik ilkesi ile bağdaşmadığından kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idarece, mükellefin kendi adına kayıtlı ... plaka sayılı Mercedes marka otobüsü ile yolcu taşımacılığı nedeniyle mükellefiyet tesis edildiği, 01/05/2005 tarihinde re'sen işe başlama kaydı yapıldığı, 22/5/2014 tarihinde de mevcut olmayan hurda terk işlemi nedeniyle sonlandırıldığı, davacının 2008 yılında aracının çalındığına dair İdareye bildirimde bulunmadığı, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.