Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2017/370 E. , 2021/2656 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2017/370
Karar No : 2021/2656
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Telekomünikasyon Hizmetleri Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Elektronik haberleşme faaliyeti ile iştigal eden davacı tarafından indirimli oranda özel iletişim vergisine tabi işlemleri nedeniyle fazladan ödendiği ileri sürülen özel iletişim vergisi tutarının, vadesi geçmemiş vergi borçlarına mahsubu talebiyle yapmış olduğu başvurunun reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, davacı şirketin %25 özel iletişim vergisi oranıyla aldığı ürün/hizmetlerini %15 özel iletişim vergisi oranıyla satması nedeniyle üzerinde %10 oranında bir özel iletişim vergisi yükünün kaldığı, bir yıl içerisinde indirim yoluyla telafi edilemeyen bu yükün vergi idaresinden mahsuben iadesinin istenilmesinin davacı açısından bir hak olduğu, bu hakkın kullanılmasına ilişkin 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun ilgili hükümlerinin uygulanması mümkün olmasına rağmen, mahsuben iade isteminin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının mahsup talebi üzerine düzenlenen dava konusu cevabi yazının icrai işlem niteliğini haiz olmadığı, 1 Seri nolu Özel İletişim Vergisi Genel Tebliği'nde iade yapılacağına dair herhangi bir düzenlemenin bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.