T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2018/1432
Karar No:2023/4507
TEMYİZ EDEN (DAVACI): … Petrol Ürünleri Nakliyat Gıda Sanayi Ticaret Ltd. Şti.
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI): … Kurumu
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacı şirketin akaryakıt istasyonunda 25/12/2013 tarihinde yapılan denetimde, istasyonda vaziyet planında yeralan bir tankın otomasyon sistemine bağlı olmadığı, otomasyon sisteminin sağlıklı çalışmadığı tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin 7. fıkrası uyarınca 70.000,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı … Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; … tarih ve … sayılı bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacıya ait akaryakıt istasyonunda … İl Jandarma Komutanlığı'nca 25/12/2013 tarihinde yapılan denetimde, otomasyon sisteminin sağlıklı çalışmadığının tespit edildiği, bayilerde kaçak akaryakıt satışının yapılmasını önleyen teknolojik yöntemleri de içeren bir denetim sistemi kurulması ve uygulanmasının zorunlu olduğu, davacıya ait istasyonda otomasyon sisteminde anlık mutabakat linkine basıldığında veri elde edilemediği ve boş durumdaki 4 no.lu tankın otomasyon sistemine bağlı olmadığının (yeraltı tankının kapak kısmının olmadığı, otomasyona bağlı prop ve dalgıç pompasının bulunmadığı) tespit edildiği, bu durumda, davacıya ait akaryakıt istasyonunda bulunan otomasyon sisteminin mevzuata uygun çalışmadığı sabit olduğundan, tesis edilen idari para cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; idarî para cezalarının kanunda alt ve üst sınır belirtilmek suretiyle belirlendiği durumlarda, idarî para cezası vermeye yetkili makamın, 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin 7. fıkrasında belirtilen idarî para cezası yaptırımı konusundaki takdir yetkisini kullanırken, Kabahatler Kanunu'nun 17. maddesinde yer alan kabahatin haksızlık içeriği ile failin kusur ve ekonomik durumunu göz önünde bulundurması ve hangi nedenle idarî para cezasını üst sınırdan verdiğinin yargısal denetime imkân verecek şekilde açıkça belirtmesi kural olmakla birlikte, ihlâlin niteliği ile verilen ceza karşılaştırıldığında, cezanın üst sınırının uygulanmasının kimi kez hayatın olağan akışına uygun olduğu, davacıya ait akaryakıt istasyonunda, istasyon vaziyet planında yer alan ancak otomasyon sistemine bağlı olmayan bir tank tespit edildiğinden, idari para cezası tesis edilirken fiilin niteliğine göre üst sınırdan ceza verilmesinde mevzuata aykırılık bulunmadığı, bu itibarla, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun açıklamalı olarak reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, 5015 sayılı Kanun'un 21. maddesinde ön araştırma yapma zorunlu olmasına rağmen ön araştırma ve soruşturma yapılmaksızın doğrudan açılan soruşturma akabinde idari para cezası tahakkuk ettirilmesinin yasaya aykırı olduğu, akaryakıt istasyonunun … Noterliği'nin … tarih ve … sayılı kararıyla devir alındığı, bu hususun Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nin 15/01/2014 tarih ve 8486 sayılı nüshasında ilan edildiği, denetimden sonra devralınan istasyondaki aykırılıklardan sorumlu olunmayacağı, uygulanan idari para cezasının üst sınırdan takdir edilmesinin nedenlerinin işlemde açıklanmadığı, en üst sınırdan ölçüsüz olarak idari para cezası uygulanmasının da hakkaniyete uygun olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 06/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.