Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/2056 E. , 2021/5042 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/2056
Karar No : 2021/5042
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü) …
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Madeni Yağ İmalatı Toptan ve Perakende Satış Pazarlama İnşaat Nakliye Turizm Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı hakkında yapılan inceleme sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2011 yılının Aralık ayının 2. dönemine ilişkin olarak 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrasına istinaden re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, dosyanın incelenmesinden; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinde düzenlenen ve Bakanlar Kurulu Kararı ile tespit edilen indirimli oranda özel tüketim vergisi kapsamında makine ve cihaz yağlamasında kullanılan müstahzar üretiminde kullanılması taahhüdüyle ithal ettiği ve/veya TÜPRAŞ'tan aldığı baz yağlarını yağlama müstahzarı üretiminde kullanmadığı, yağlama müstahzarlarının imal edilebilmesi için belirli oranlarda kimyasal katık maddesine ihtiyaç duyulduğu, katık alımlarının büyük bir kısmının hakkında sahte belge düzenlemekten vergi tekniği raporu bulunan mükelleflerden temin edildiği, söz konusu alışlar sahte olmasa dahi alımı yapılan kimyasal katıkların davacının ürettiğini iddia ettiği müstahzarların üretilmesi için yeterli bulunmadığı, davacının muhasebe kayıtlarının usulüne uygun tutulmamasından kaydi envanter bilgileri ile üretim tasdik raporlarının alış satış belgelerinin birbirinden farklı olmasından hareketle, düzenlenen satış faturalarının içeriklerinin yağlama müstahzarları olmadığı, faturaların sahte olduğu bu faturaların baz yağların 10 numara yağ olarak bilinen yakıt olarak satışını perdelemek amacıyla düzenlendiği ve kaçak yakıt satışı yapıldığı değerlendirmesinde bulunularak, dava konusu tarhiyatın, satış faturası içeriğinde litre bazlı olarak gösterilen yağlama müstahzarlarının kiloya çevirilmek suretiyle motorin olarak kabul edildiği ve kg başına motorine uygulanan maktu özel tüketim vergisi üzerinden hesaplandığı anlaşılmakla birlikte, gerek vergi tekniği raporunun gerekse üretim tasdik raporlarının birlikte incelenmesinden toplam üretim miktarına göre üretime sevk edilen baz yağ oranının %95'i aştığı, katkı maddesinin %4-5 civarında kaldığı, üretimde %95'ü aşkın oranda baz yağ kullanımının teknik açıdan makine cihaz yağlamasında kullanılan müstahzar üretilmesini mümkün kılmadığı görülmekle birlikte, mevcut durumun fiilen tespitinin yapılmadığı, alıcılar nezdinde karşıt inceleme yapılması, sevk irsaliyelerinin takibi, nakliyecilerden bilgi istenmesi gibi hususlar da incelenerek somut bir tespit yapılması gerekirken varsayımdan hareketle davacının piyasada on numara yağ sattığının kabul edildiği, davacının gerçekte ne sattığının irdelenmediği, üretilmesi gereken mamul mal ve kayıtlarda görünen mamül kıyaslaması yapılması sonucunda kayıtlarda görünen malın üretiminin mevcut girdilerle mümkün olmadığı değerlendirilerek tüm satışların gerçeği yansıtmadığı kabul edilmiş ise de anılan satışların motorin satışları olduğuna delil olma imkanı bulunmamakta olup satış faturalarının kimlere düzenlendiği, alıcılar nezdinde karşıt inceleme yapılması da gerekirken fatura düzenlenen kimseler nezdinde hiçbir incelemeye gidilmemesi, fatura düzenlenen gerçek ve tüzel kişilerin gerçekte faaliyet gösteren firmalar olması ya da olmamasının, faturalarda görünen malın teslim edilmesi ya da edilmemesinin inceleme elemanının vardığı sonucu kuvvetlendirmesi açısından önem arz ettiği, ancak bu yönüyle bir inceleme yapılmamış olmasının varılan sonuca ulaşmayı eksik bıraktığı, hal böyle olunca birtakım verilerden hareketle yapılan hesaplama sonucuna göre olması gereken üretilen mamul miktarından hareketle davacının bu kadar üretim yapması mümkün olmadığından bahsedilerek satışların gerçeği yansıtmadığının, dolayısıyla bu satışların motorin satışı olduğunun kabulüne tek başına yeterli delil olması mümkün bulunmadığından eksik araştırmaya dayalı olarak yapılan vergilendirmenin hukuka uygun olmadığı; öte yandan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde olayın gerçek mahiyetinin esas alınacağı, 134 ve devamı maddelerinde de vergi incelemesinin amacının ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak tespit etmek ve sağlamak olduğu belirtilerek gerçek durumun vergilemeye esas alınacağının ve incelemenin bu amacı sağlamaya yönelik olduğunun ifade edilmesine karşın inceleme elamanınca, muhasebe sistemi ile diğer tespitlerden elde edilen verilerin farklı olduğu, davacının üretim ve satışlarına ilişkin tutarlı ve doğru bir sonuca varılamadığı, davacının defter ve kayıtlarının yürütülmüş faaliyeti peçelemek için usulen tutulmuş olması nedeniyle satış miktar ve tutarının net olarak tespitinin mümkün olmadığı kabul edilmesine rağmen, yine bu kayıtlara ve sahte olduğu kabul edilen satış faturalarındaki miktarlar esas alınarak vergi matrahının belirlenmesinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının taahhüt ettiği müstahzarları üretmediği, katkı malzemesi alışlarını sahte fatura ile belgelendiridiği, baz yağ ve katkı malzemesi alışlarının miktarlarının incelenmesinden davacının yağlama müstahzarı üretmesinin mümkün olmadığı, temin edilen baz yağların piyasada 10 numara yağ olarak bilinen yakıt olarak satıldığı, satışlarının gerçek bir satış olmadığı, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.