Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/365 E. , 2021/3891 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/365
Karar No : 2021/3891
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (II) sayılı listeye tabi mallardan olup 87.04 GTİP numarasından vergisi ödenen aracın 87.03 GTİP'te yer alan araca dönüştürüldüğünün tespiti üzerine 2004 yılı Mayıs dönemi için salınan ve uzlaşmaya varılmak suretiyle tahakkuk eden özel tüketim vergisinin, 5838 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca kaldırılması için yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, dosyadaki bilgi ve belgelere göre 4760 sayılı Kanun'a ekli (II) sayılı listenin 87.04 GTİP numarasından vergisi ödenen aracın 87.03 GTİP numarasında yer alan araca dönüştürülmesi nedeniyle 2004 yılı Mayıs dönemi için tarh ve tahakkuk eden özel tüketim vergisinin, 5838 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi kapsamına girdiğinin açık olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 5838 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinde 87.03 tarife pozisyonundaki bir aracın yanlışlıkla 87.04 tarife pozisyonunda beyan edilmesi halinde iki tarife arasındaki fark için özel tüketim vergisi tarhiyatı yapılamayacağının hüküm altına alındığı, olayda anılan maddede öngörülen şekilde yanlışlıkla vergi beyanının söz konusu olmadığı, aracın ilk iktisabında özel tüketim vergisinin beyan edilmediği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 10/06/2014 tarih ve E:2013/1700, K:2014/2763 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.