Danıştay 6. Daire Başkanlığı 2018/4 E. , 2021/13261 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ALTINCI DAİRE
Esas No : 2018/4
Karar No : 2021/13261
KARAR DÜZELTME İSTEMİNDE
BULUNAN (DAVALI) : … Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
DİĞER DAVALI : … Belediye Başkanlığı - …
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN ÖZETİ : Danıştay Altıncı Dairesince verilen 01/06/2017 günlü, E:2016/11108, K:2017/4457 sayılı kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Uyuşmazlık konusu taşınmaz 03/12/1996 onay tarihli uygulama imar planı ile "sosyal tesis alanı" olarak belirlenmiştir.
Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 5. maddesinin 1. fıkrasının j bendinde; "Sosyal tesis alanı: Sosyal yaşamın niteliğini ve düzeyini artırmak amacı ile toplumun faydalanacağı kreş, kurs, yurt, çocuk yuvası, yetiştirme yurdu, yaşlı ve engelli bakımevi, rehabilitasyon merkezi, toplum merkezi, şefkat evleri gibi fonksiyonlarda hizmet vermek üzere ayrılan kamu veya özel mülkiyetteki alanlardır." tanımı yer almakta olup, düzenlemeden de anlaşılacağı gibi bu alanlardan toplumun faydalanması amaçlandığından umumi hizmet niteliği açıktır.
Bu durumda, uygulama imar planındaki fonksiyonu nedeniyle esasen tasarruf imkanı hukuken kısıtlı olan uyuşmazlığa konu taşınmaz bakımından, özel mülkiyete tâbi yapı yapılması imkanı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; uyuşmazlığa konu taşınmazın imar planındaki fonksiyonunun özel sosyal tesis alanı değil, sosyal tesis alanı olduğu, yani kamu hizmetlerine ayrıldığı, taşınmazın mülkiyetinin özel şahıslara ait olmasının bu durumu değiştirmediği, bu sebeple de mülkiyet hakkının özüne dokunacak şekilde tasarrufunun hukuken kısıtlandığı ve taşınmaz bedelinin davacılara ödenmesi gerektiği açık olduğundan, tazminat isteminin esasının incelenmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiğinden, karar düzeltme isteminin kabulü ile Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü.
6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 103. maddesinin b) bendi ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesi yürürlükten kaldırılmış ise de; anılan Yasanın 27. maddesiyle 2577 sayılı Yasaya eklenen Geçici 8. maddenin 1. fıkrasındaki "Bu Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümler, 2576 sayılı Kanunun, bu Kanunla değişik 3 üncü maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları tarihten sonra verilen kararlar hakkında uygulanır. Bu tarihten önce verilmiş kararlar hakkında, kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan kanun yollarına ilişkin hükümler uygulanır." kuralı uyarınca, bu maddeye göre kararın düzeltilmesi yolundaki istemin incelemesine geçilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine göre kararın düzeltilmesi istemi yerinde görüldüğünden Dairemizin 01/06/2017 tarih ve E:2016/11108, K:2017/4457 sayılı kararı kaldırılarak işin esası incelendi:
Dava, Antalya İli, Kepez İlçesi, … Mahallesi, … ada … parsel sayılı taşınmazın imar planında "sosyal tesis alanı" olarak belirlenmesine rağmen uzun yıllardır kamulaştırılmayarak, mülkiyet hakkının kısıtlandığından bahisle uğranıldığı ileri sürülen 46.065,99 TL zararın yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılmış; İdare Mahkemesince, uyuşmazlığa konu taşınmazın plan hükümlerine göre bu alanlarda kreş, kurs, yurt, yaşlı ve engelli bakımevi gibi fonksiyonların yer aldığı özel mülkiyete konu birçok tesis yapılması imkanı bulunduğundan anılan taşınmazın imar planındaki kullanım kararına göre tazminatı gerektirir mağduriyetin ve mülkiyet hakkının süresi belirsiz bir zaman diliminde kısıtlanması durumunun gerçekleşmediği, davaya konu tazminat istemini haklı kılacak koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
… İdare Mahkemesince verilen … tarihli, E:…, K:… sayılı karar ve dayandığı gerekçe hukuk ve usule uygun olup, bozulmasını gerektirecek bir sebep bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın ONANMASINA, dosyanın adı geçen Mahkemeye gönderilmesine, 02/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.