Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2018/4240 E. , 2021/5716 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2018/4240
Karar No : 2021/5716
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Gıda Temizlik Yemek Tarım Petrol İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ….
İSTEMİN KONUSU : …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin …. tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve bir kısım ödemelerini banka ve benzeri finans kurumları aracılığıyla yapmadığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporlarına dayanılarak 2014 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi, Şubat ila Haziran ve Kasım dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı hususu somut tespitlerle ortaya konduğundan yapılan tarhiyatların hukuka uygun olduğu, bir kısım ödemelerini banka ve benzeri finans kurumları aracılığıyla yapmadığı ve bir kısım satış faturalarını yasal defterlerine kaydetmediği sabit olduğundan kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık görülmediği, ihbarnamede tahakkuk ettirilmeyeceği belirtilen geçici vergi yönünden davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava; bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, katma değer vergisi ve geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile özel usulsüzlük cezası yönünden esası incelenmek suretiyle, geçici vergi yönünden ise incelenmeksizin reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusu, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, katma değer vergisi ve geçici vergiye ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiş, özel usulsüzlük cezasının dayanağı vergi inceleme raporunda, davacı şirketin bir kısım ödemelerini banka ve benzeri finans kurumları aracılığıyla yapmadığından bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 4. fıkrası uyarınca ve bir kısım satışları için fatura düzenlemediğinden bahisle aynı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi gereğince özel usulsüzlük cezası kesilmesi önerilmesine karşın, önerilen miktarlar toplanıp 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi dayanak gösterilerek ihbarname düzenlendiğinden bu ihbarnameyle davacı hangi gerekçeyle cezaya muhatap olduğunu bilemeyeceği gerekçesiyle, istinaf başvurusu bu bakımdan kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra değinilen ceza kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ….'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…., K:…. sayılı kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2021 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.