Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2018/5977 E. , 2021/5939 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/5977
Karar No : 2021/5939
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
KARŞI TARAF (DAVALI) : …. Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesinin …. tarih ve
E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Vergi denetmeni olarak görev yapmakta iken, 18/07/1994 tarihinde emekliye ayrılan davacı tarafından; 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca vergi denetmeni kadro unvanının kaldırılması üzerine, aynı Kanun Hükmünde Kararname ile ihdas edilen vergi müfettişi kadro unvanı için öngörülen %150 oranındaki özel hizmet tazminatının, ek göstergeye bağlı olmaksızın, 01/03/2012 tarihinden itibaren emekli aylıklarına yansıtılması talebiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin iptali ile yoksun kaldığı mali hakların gecikme faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesince; 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun 41. ve Ek 70. maddelerinde, emekli aylıklarının hesabında dikkate alınacak unsurlar belirlenmiş olup, bu unsurlar arasında özel hizmet tazminatına yer verilmediği; uyuşmazlık konusu olayda, 18/07/1994 tarihinde emekliye ayrılan davacıya, 5434 sayılı Kanun kapsamında emekli aylığı bağlandığı dikkate alındığında, görev aylıkları unsurları içerisinde yer alan özel hizmet tazminatının, davacının emekli aylıklarına yansıtılmasının yasal olarak mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'yle, vergi denetmeni kadro unvanının vergi müfettişi kadro unvanıyla eşitlendiği, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 152. maddesinde de vergi müfettişlerine özel hizmet tazminatı ödenmesinin öngörüldüğü, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 80. maddesi uyarınca, özel hizmet tazminatının prime esas kazancın tespitinde dikkate alındığı; 5434 sayılı Kanun'un Ek 9. ve 5510 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin 9. fıkrası kapsamında vergi müfettişleri için öngörülen özel hizmet tazminatının emekli aylıklarına yansıtılmasının eşitlik ilkesinin bir gereği olduğu belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : 5510 sayılı Kanun'un 80. maddesindeki düzenlemenin 01/10/2008 tarihinden sonra ilk defa kamu görevine başlayanlara yönelik olduğu; aynı Kanun'un Geçici 4. maddesi uyarınca, 01/10/2008 tarihinden önce Emekli Sandığından emekli aylığı almakta olanlar hakkında, 5434 sayılı Kanun hükümlerinin uygulandığı, 5434 sayılı Kanun'un 41 ve Ek 70. maddelerinde de emekli aylığının hesabında dikkate alınacak unsurlara yer verildiği; bu unsurlar dışında kalan ve halen görevde bulunanlara ödenen özel hizmet tazminatının, davacının emekli aylıklarına yansıtılmasının mümkün bulunmadığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.