Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2018/6419 E. , 2022/502 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2018/6419
Karar No : 2022/502
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ...Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...Petrol İnşaat Nakliyat Peyzaj Doğalgaz Otomotiv Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ...Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2010 yılında hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle sonraki yıla devreden indirilebilecek katma değer vergisinin olmadığı da gözetilerek yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2011 yılının Ocak dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisi yönünden bağlı olduğu Aralık 2010 dönemi için re'sen salınan katma değer vergisine karşı açılan davada Mahkemelerinin E:...sayılı dosyasında mahkemelerince yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda, 2010 yılında davacının satış ve teslime konu edilmeksizin kayıtlarından çıkartarak belgesiz olarak satışı gerçekleştirilen ve beyan edilmeyen hasılatının bulunduğu ve 2010 yılı Aralık döneminden 2011 yılının Ocak dönemine devreden indirilecek katma değer vergisi de olmadığı tespit edildiğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasının aslına bir kat uygulandığından devreden katma değer vergisi üzerinden üç kat vergi ziyaı cezası kesilemeyeceği, 2006 yılının Nisan dönemine ilişkin olup 2009 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği gerekçesiyle katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvuruları usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının; katma değer vergisi yönünden davanın reddi ile üç kat vergi ziyaı cezasının bir kata indirilmesine ilişkin hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiş, 2009 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezası ancak 31/12/2014 tarihinine kadar kesilecek vergi ziyaı cezası için tekerrüre esas alınabileceğinden 2016 yılı içinde kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılarak kesilmesinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davacı istinaf başvurusu bu yönden kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra vergi ziyaı cezasının sözü edilen kısmı kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ :Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri değinilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Vergi Dava Dairesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.