T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 2019/1224
Karar No : 2022/4369
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Özel Koruma ve Güvenlik Hizmetleri
Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. ...
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ...Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMLERİN_KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:.. sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
DAVANIN_KONUSU : Davacı Şirket tarafından, çalışanların işe giriş bildirgelerinin, işten ayrılış bildirgelerinin ve 2016/01 dönemine ait aylık prim ve hizmet belgesinin süresi içinde Kuruma verilmemesi nedeniyle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 102. maddesi uyarınca (işe giriş bildirgeleri yönünden tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle) 1.002.855,00 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile bu işleme karşı yapılan itirazın reddine dair ... tarih ve ... sayılı İtiraz Komisyonu kararının iptali istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Mahkemesinin .... tarih ve E:...., K:... sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince; para cezası uygulanıp tebliğ edildikten sonra davacı şirketin aynı fiili tekrar işlemesi gibi bir durumun söz konusu olmaması sebebiyle para cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle belirlenen kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun idari para cezasının 411.582,00 TL'lik kısmı yönünden reddine, 591.273,00 TL'lik kısmı yönünden kabulü ile dava konusu işlemlerin bu kısmının iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, Mahkeme karar gerekçelerinde işçiler ile aralarında iş akdinin olup olmadığı hususuna değinilmediği zira, bu işçileri geçici olarak görevlendirdikleri ve maç haricinde bir daha görmedikleri bu nedenle bu kişilerin işçileri olmadığı, saatlik çalışan ve bir daha hiç görmediği işçi sayılmayan kişiler yönünden prim ve hizmet belgesi düzenleme yükümlülüğünün bulunmadığı ileri sürülmektedir.
Davalı idare tarafından, Mahkeme kararının haksız, Kurum işleminin ise usul yasaya uygun olduğu, tekerrür hükümlerinin 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin 2 nolu alt bendi gereğince verilen idari para cezasının tebliği halinde değil, Kuruma intikal tarihinden itibaren 1 yıl içinde tekrar bildirge verilmemesi halinde uygulandığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin REDDİNE,
2. Davanın reddine ilişkin ... İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun idari para cezasının 411.582,00 TL'lik kısmı yönünden reddi, 591.273,00 TL'lik kısmı yönünden kabulü ile dava konusu işlemlerin bu kısmının iptali yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin iadesine,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2022 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.