T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/1567
Karar No : 2022/4723
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Otomobil İnşaat Turizm Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden ... marka çift kabinli pick up türü araçların, 8703 tarife pozisyonunda beyan edilmesi gerekirken, 8704 tarife pozisyonunda %4 vergi oranıyla beyan edildiğinin tespit edildiğinden bahisle 2011 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri, bir kat kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 4x4 niteliğindeki (tüm tekerlekleri motordan güç alanlar) araçların 8703 tarife pozisyonunun diğerleri kısmında, 4x2 niteliğindeki araçların ise 8703 tarife pozisyonunda yük taşımasında kullanılan araçlar için ön görülen vergi oranı üzerinden vergilendirilmesi gerektiği, vergi inceleme raporunda yer verilen tarife kategorisi ile fatura kesim tarihlerine göre araçların 4x4 ve 4x2 olarak belirlenen oranlar üzerinden vergilendirilmesinin mevzuata uygun olduğu anlaşıldığından, re'sen tarh edilen vergi aslında hukuka aykırılık görülmediği; distribütör firmaya verilen özelgede yer alan açıklamalar nedeniyle davacı şirketin yanıldığı ve bu nedenle özel tüketim vergisi beyanını eksik ve hatalı olarak verdiği anlaşıldığından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 369. maddesi gereğince, davacı adına kesilen vergi ziya cezaları ve özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle özel tüketim vergileri yönünden davanın reddine, vergi ziyaı cezaları ile özel usulsüzlük cezasının ise iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 06/02/2010 tarihinde yayımlanan Gümrük Tarife Cetveli Açıklama Notlarının özel tüketim vergisi uygulamasında hüküm ifade eder hale geldiğinin kabulü suretiyle, "eşya taşımaya mahsus alandaki azami dahili taban uzunluğunun aracın dingiller arası mesafenin %50’sinden daha fazla olması" şartını haiz olmadığından, davacı tarafından satılan aracın 8704 pozisyonunda değil, 8703 pozisyonda vergiye tabi olduğundan bahisle dava konusu işlem tesis edilmiş ise de; 4760 sayılı Kanun'a ekli listede yer almamasına karşın, Gümrük Tarife Cetveli Açıklama Notlarıyla getirilen bir kriter ile aynı tür araçlar arasında vergi oranının farklılaştırılmasının, verginin kanuniliği ilkesiyle bağdaşmadığı açık olduğundan özel tüketim vergisi tarhiyatlarında hukuka uyarlık bulunmadığı; özel tüketim vergisi açısından olayda re'sen tarhiyat nedeni bulunmadığından vergi ziyaından ve 213 sayılı Kanun'un 353. maddesi yönünden ceza kesilmesi gerektiren bir sebebin varlığından da söz edilemeyeceğinden, istinafa konu kararın vergi ziyaı cezası ve özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasından sonra özel tüketim vergilerinin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.