Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2019/2303 E. , 2022/1493 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2019/2303
Karar No : 2022/1493
TEMYİZ EDENLER :1-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
2-(DAVACI) … Demir Çelik İnş. Tur. San. Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, Bornova Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün … vergi kimlik numaralı mükellefi … Kim. Mad. Boya Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. Ve Gaziemir Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün … vergi kimlik numaralı mükellefi … Yapı Malzemeleri Elek. Med. Rek. Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2012/Ekim, Kasım, Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; Bornova Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün … vergi kimlik numaralı mükellefi … Kim. Mad. Boya Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen 18.06.2014 tarih ve 2014-A-2647/18 sayılı vergi tekniği raporunda ve Gaziemir Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün … vergi kimlik numaralı mükellefi … Yapı Malzemeleri Elek. Med. Rek. Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporlarında adı geçen mükelleflerin düzenlediği faturaların, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belgeler olduğu sonucuna varıldığından, söz konusu faturalara ilişkin indirimlerin reddedilmesi nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise özel usulsüzlük cezasının kesilebilmesi için, fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu v.b.nin verilmediğinin, alınmadığının veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verildiği hususunun açık, mükellefi bağlayacak ve hukuken itibar edilecek biçimde olayın oluş anında somut olarak tespiti zorunludur.Bir başka deyişle sonradan tespit edilen matrah farkı üzerinden fatura ya da benzeri belgelerin verilmediği, alınmadığı ya da gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verildiği için özel usulsüzlük cezasının kesilmesi Kanunun amacına aykırı düştüğü anlaşıldığından, hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca taraflar istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: Dava konusu alt mükellefler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarında somut tespitlerin olmadığı ,müvekkil şirketin durumu, iş hacmi, sözkonusu alımlar olmadığında şirketin iş yapma imkanın olmadığı, bu alımları yapmakta zorunlu ise neden sözkonusu firmalardan belge temin ettiği gibi hususların irdelenmeden karar verildiği gerekçesiyle kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: İdare tarafından kesilen özel usulsüzlük cezasının usulüne uygun olduğu, kararın aleyhine olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz isteminin reddine,
Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulü, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan …-TL maktu harç alınmasına,
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 19/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.