Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2019/2387 E. , 2021/1377 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/2387
Karar No : 2021/1377
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF : … İnşaat Dekorasyon Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2011 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve aynı yılın Ocak-Mart dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziya cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Tarhiyatın dayanağına ilişkin bilgi ve belgeleri içeren vergi inceleme raporunun ihbarname ekinde tebliğ edilmemesinin esasa etkili bir şekil hatası olduğu ve davacının savunma hakkını kısıtladığı gerekçesiyle cezalı vergiler kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi inceleme raporları ihbarnamelere bağlanarak davacıya tebliğ edilmemiş ise de, ihbarnamelerin kapıya yapıştırılmak suretiyle yapılan usulsüz tebliği sonrasında, davacı tarafından, vergi inceleme raporları 16/05/2016 tarihinde idareden temin edilerek, bu tarihten itibaren işleyen yasal dava açma süresi içerisinde davanın açıldığı, 11/05/2016 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle ihbarnamelerin tebliğ tarihinin 16/05/2016 tarihi olarak kabulü zorunlu olduğundan ve vergi inceleme raporlarının da bu tarihte davacıya tebliğ edildiği görüldüğünden dosyanın esasının incelenmesi gerektği, vergi inceleme raporundaki saptamalar dikkate alındığında yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, 2011 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezalarının tekerrüre asas alınamayacağı gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararı kaldırılarak bir kat vergi ziya cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziya cezası yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi ile vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tekerrüre esas alınan ceza ile uygulanacak dönemin aynı olması nedeniyle tekerrür hükümleri uyarınca cezanın artılmasında ve geçici vergi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 17/03/2021 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.