T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2019/293
Karar No:2022/4473
TEMYİZ EDEN (DAVACI): … A.Ş.
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI): … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN_KONUSU: ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Iğdır Belediyesi mücavir alan sınırları içerisinde sabit ve mobil haberleşme altyapısı veya şebekelerde kullanılan her türlü kablo ve benzeri gereçlerin taşınmazlardan geçirilmesiyle ilgili geçiş hakkına uygulanacak ücretin bir (1) metresinin 0,70-TL olarak belirlenmesine ve 2014 yılı Gelir Tarifesi'ne ek madde olarak alınmasına ilişkin Iğdır Belediye Meclisi'nin … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; 2013 yılında Sayıştay tarafından yapılan denetim sonucu hazırlanan raporda, Sabit ve Mobil Haberleşme Altyapısı veya Şebekelerinde Kullanılan Her Türlü Kablo ve Benzeri Gerecin Taşınmazlardan Geçirilmesine İlişkin Yönetmelik (Yönetmelik) gereği Iğdır Belediye Meclisi'nce söz konusu geçiş hakkı ücretlerinin belirlenmesi ve bu gelir kaleminin takip ve tahsil edilmesi gerektiğinin belirtildiği, bunun üzerine Iğdır Belediye Meclisi'nce dava konusu işlemin tesis edildiği, ayrıca davacı tarafından verilen bilgiler dikkate alınarak, toplam 90.637 metreye meclis kararı ile belirlenen 0,70-TL uygulanmak suretiyle sadece 2014 yılına ilişkin olarak 63.445,90-TL geçiş hakkı ücretinin hesaplandığı ve belirlenen bu ücretin davacı şirketçe ödenmesinin istenildiği, bu işleme yapılan itirazın cevap verilmemek suretiyle reddedildiği;
Bu itibarla, uyuşmazlığın, Iğdır Belediye Meclisi'nce geçiş hakkı ücretinin bir (1) metresinin 0,70-TL olarak belirlenmesinden kaynaklandığı, anılan Yönetmelik uyarınca sabit ve mobil haberleşme altyapısı veya şebekelerinde kullanılan her türlü kablo ve benzeri gerecin taşınmazlardan geçirilmesine ilişkin olarak geçiş hakkı ücretinin belirlenmesi ve işletmeci tarafından geçiş hakkı sağlayıcısına geçiş hakkı ücreti ödenmesinin gerektiği, anılan Yönetmeliğin Ek-1 sayılı tablosunda geçiş hakkı kullanılan yerlere yönelik azami geçiş hakkı tarifesinin belirlendiği görüldüğünden, Ek-1 sayılı tabloda belirlenen azami sınırlar dâhilinde takdir yetkisine sahip bulunan Iğdır Belediye Meclisi'nce söz konusu tabloda belirlenen azami sınır dikkate alınarak 2014 yılı geçiş hakkı ücretinin 0,70-TL olarak belirlenmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, diğer taraftan, davacı, geçmişe yönelik ücret istenilemeyeceği, bunun hukuki güvenlik ilkelerine aykırı olduğunu ileri sürmüş ise de, söz konusu ücretin geçmişe dönük olmayıp 2014 yılına ilişkin olması nedeniyle bu iddiasının geçerli olmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 66. maddesinin 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun 12. ve 14. maddelerini yürürlükten kaldırdığı, ancak 5809 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında kanunların geçmişe yürümezliği ilkesine uygun bir düzenleme yapıldığı, özelleştirme gerekçesi ile şirketten daha önce talep edilmeyen ücret/izin/ruhsat gibi hususların talep edilmesinin hukuki güvenlik ilkesini ihlâl ettiği, şirketlerinin yıllarca ülkenin telekomünikasyon hizmetlerini ilgili mevzuat kapsamında yürüttüğü ve hâlen de yürütmeye devam ettiği, bu hususun şirket için yalnızca bir hak ya da yetki değil, aynı zamanda bir yükümlülük olduğu, şirketlerinin hiçbir biçimde herhangi bir özel şirket gibi değerlendirilemeyeceği, ayrıca mevcut durumda esas alınması gereken ikinci mevzuatın Sabit ve Mobil Haberleşme Altyapısı veya Şebekelerinde Kullanılan Her Türlü Kablo ve Benzeri Gerecin Taşınmazlardan Geçirilmesine İlişkin Yönetmelik olduğu, bu Yönetmeliğin yayımlanma tarihinden sonra yapılacak işlemler için usul ve esasları belirlediği, Yönetmelik yürürlük tarihi olan 27/12/2012 tarihinden önce sahip olunan geçiş haklarının aynı şekilde uygulanmaya devam edeceğinden, şirkete ait tüm altyapılar için Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önceki dönemleri de kapsayacak şekilde geçmişe dönük ve hangi tarifeye göre hesaplandığı belli olmayan bedel ödenmesinin hukuken mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkeme'ye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (on beş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 29/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.