T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/305
Karar No : 2022/5050
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Kozmetik ve Deniz Malzemeleri Sanayi ve Ticaret
Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirketin hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporu ile imal edilerek satışı yapılan ürünlere ait özel tüketim vergisinin beyan edilmediğinin tespit edildiğinden bahisle 2013 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde, bu Kanuna ekli (III) ve (IV) sayılı listelerdeki malların ithalatı veya imal ya da inşa edenler tarafından tesliminin bir defaya mahsus olmak üzere özel tüketim vergisine tâbi olduğu, (IV) sayılı listede 3303.00 gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer alan parfümler ve tuvalet sularının (3303.00.90.00.11 Kolonyalar hariç) % 20, 33.04 pozisyonunda yer alan güzellik veya makyaj müstahzarları, cilt bakımı için müstahzarlar (ilaçlar hariç) (güneş kremleri veya güneşlenme müstahzarları dahil) ile manikür ve pedikür müstahzarlarının % 20 özel tüketim vergisine tabi olduğu, olayda, vergi inceleme raporunun eki tutanakta, davacının parfüm, kozmetik ürünleri ve kolonya toptan ticareti faaliyetinde bulunmak üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, inceleme dönemi içinde güneş yağı, güneş sonrası losyon, güneş kremi ve Eau de toilette vb. malzemelerin imalatını ve pazarlamasını gerçekleştirdiği, imalatın faaliyet adresinde yapıldığı, patenti alınan ürünlerin şişelere doldurarak satıldığının şirket yetkilisince ifade edildiği ve bu durum ihtirazı kayıt konulmaksızın imzalanan tutanakla kayıt altına alındığından, 4760 sayılı Kanun'un 1. maddesinde belirtilen ve özel tüketim vergisine tabi (IV) sayılı listedeki malları imal ederek teslimini gerçekleştiren davacının söz konusu vergiyi kayıt ve beyan dışı bıraktığı hususunun tartışmasız olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Vergi inceleme raporunun tebliğ edilmemesinin savunma hakkını kısıtladığı, özel tüketim vergisi mükellefi olmayı gerektirecek bir işle iştigal etmedikleri, üretildiği iddia edilen eşyalar ile ilgili olarak bunların türü, niteliği, cinsi, gümrük tarife istatistik pozisyonu hakkında somut verilerin raporda yer almadığı, teknik ve bilimsel araştırma yapılmaksızın işlem tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 13/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.