Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/3360 E. , 2022/1460 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/3360
Karar No : 2022/1460
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına 2015 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 8 adet serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin muhtelif kalemlerinde ithal edilen "muz" ticari tanımlı eşyanın kıymetinin eksik beyan edildiğinden bahisle, satış bedeli yönteminden vazgeçilerek aynı eşyanın satış bedeli yöntemine geçilmesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile bu vergiler üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, dosyanın incelenmesinden; mahkemenin ara kararıyla sorduğu beyanname konusu eşyayla ilgili olarak satış bedeli yönteminin terk edilerek aynı eşyanın satış bedeli yöntemine geçilmesine ilişkin yapılan araştırmalar ve emsal kıymet belirlenirken yurt dışı kıymet araştırması ya da başkaca bir araştırma yapılıp yapılmadığı hususlarıyla ilgili olarak idarece verilen cevapta, davacıdan bilgi ve belge talep edildiği, belgelerin tam olarak teslim edilmediği, bu nedenle bir sonraki kıymet belirleme yöntemi olan aynı eşyanın satış bedeli yöntemine geçildiğinin belirtildiği; davalı idarenin ilgili birimleri aracılığıyla yurt dışı araştırması yaparak, yurtdışındaki gümrük idaresinden beyan edilen kıymetin doğruluğunu tespit etme imkan ve yetkisi varken, emsal alınan beyannamelerde ithal eşya için beyan olunana nazaran daha yüksek bir kıymet beyan ve tespit edilmiş olması eşyanın gümrük vergilerine esas kıymetinin tespitinde satış bedelinin esas alınmaması için tek başına yeterli olmayacağı, ayrıca emsal alınan ithal mal ile dava konusu ithal eşya mukayese edilirken; eşyanın kalitesi, üretim ve ithal tarihi, miktarı, uluslararası piyasadaki yeri ve önemi, ödeme şekli, şahıslar arasındaki ticari ilişkinin niteliği gibi etkenler gözönüne alınmadan anılan emtianın fiyatının, kıymet belirlenmesinde esas alınamayacağı bu nedenle satış bedelinin esas alınmamasına ilişkin nedenlerin somut olarak ortaya konulmaksızın, istenilen belgelerin ibraz edilmemesine dayalı olarak yöntem atlanması suretiyle tesis edilen işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir,
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 06/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.