Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/365 E. , 2022/1366 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/365
Karar No : 2022/1366
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Grup İnşaat Malzemeleri
Bilişim Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2011 yılı kurumlar vergisi, 2011/4-6 ve 10-12 dönemleri geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirketin 2011 yılında sahte fatura kullandığından bahisle tarh edilen kurumlar vergisi matrahı yönünden, Mahkemelerince … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla vergi inceleme raporlarında adı geçen şirketler tarafından 2011 yılında davacı şirket adına düzenlenen faturaların sahte olmadığı sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verildiğinden aynı nedene dayalı olarak davacı şirket adına bulunan matrah farkının bu kısmı üzerinden yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı, 2011 yılında yanlış kayıt ve muhasebeleştirme nedeniyle kurum kazancından haksız yere indirdiği iddia edilen (540,00 TL + 3.712,50 TL = 4.252,50 TL) fark kurumlar vergisi matrahı yönünden ise, bu hususa ilişkin davacı şirketin herhangi bir itirazda bulunmadığı görüldüğünden, davalı idarece tespit edilen matrah farkının bu kısmı üzerinden yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisin tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı, davalı idarece tespit edilen matrah farkları üzerinden davacı şirket adına tarh edilen dava konusu kurum geçici vergi asıllarında hukuka uyarlık, geçici vergi asıllarına bağlı olarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarına ilişkin olarak ise 126.047,94 TL'lik matrahın 121.795,44 TL tutarındaki matrah kısmı üzerinden hesaplanan vergi aslı dikkate alınarak hesaplanıp kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık, 4.252,50 TL tutarındaki kısmı üzerinden hesaplanan vergi aslı dikkate alınarak hesaplanıp kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, yasal mevzuatlara istinaden yapılan işlemlerin yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kısmen kabulü kısmen reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar geçici vergi asıllarının kaldırılmasına ilişkin kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bu kısımlarının bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmemiştir.
Kurumlar vergisi tarhiyatına ve kesilen vergi ziyaı cezasının geçici vergiye ilişkin kısımların kaldırılmasına ilişkin kısma yönelik temyiz istemine gelince;
Uyuşmazlıkta; kurumlar vergisi tarhiyatına esas matrahın 121.795,44 TL tutarındaki matrah kısmı üzerinden hesaplanan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine ve geçici vergi tarhiyatına esas matrahın 121.795,44 TL tutarındaki matrah kısmı üzerinden hesaplanan vergi aslı dikkate alınarak hesaplanıp kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına ilişkin olarak; davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle 2011 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerine karşı açılan davada ... Vergi Mahkemesince … tarih ve E:…, K:… sayılı karar ile davanın kabulüne karar verildiği, anılan karara yönelik istinaf isteminin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile reddine karar verildiği, kararın Danıştay Dördüncü Dairesi E:…, K:… sayılı kararı ile bozulduğu anlaşıldığından, …. Vergi Mahkemesince … tarih ve E:…, K:… sayılı karara atıfla davacı şirket adına bulunan kurumlar vergisi matrah farkının ilgili kısmı üzerinden yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde ve vergi aslı dikkate alınarak hesaplanıp kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı kararının, anılan Danıştay Dördüncü Dairesi E:2018/9405, K:2022/1365 sayılı kararı doğrultusunda yeniden incelenerek bir karar verilmesi gerekeceğinden üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde ve vergi aslı dikkate alınarak hesaplanıp kesilen üç kat geçici vergi ziyaı cezasına ilişkin Vergi Dava Dairesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
Ayrıca, yeniden verilecek kararda, matrahın bulunuş biçimi bakımından bir değerlendirme yapılarak hangi tutarların ve oranların esas alındığının araştırılması suretiyle yeniden karar verilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen kabul, kısmen reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, geçici vergi asıllarının kaldırılmasına ilişkin kısmının … ve …'in karşı oyu ile oy çokluğuyla ONANMASINA,
3. Anılan Vergi Dava Dairesi kararının tarh edilen kurumlar vergisine ve kesilen vergi ziyaı cezalı geçici vergiye ilişkin ilişkin kısımlarının ise oybirliğiyle BOZULMASINA,
4. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 08/03/2022 tarihinde karar verildi.
(X) KARŞI OY :
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun 120/4. maddesinde, yapılan incelemeler sonucunda geçmiş döneme ait geçici verginin %10'unu aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için resen veya ikmalen geçici verginin tarh olunacağı, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği ancak, gecikme faizi ve geçici vergiye bağlı kesilen cezanın tahsil olunacağı hükme bağlanmıştır.
Olayda, dava konusu ihbarnamelerde geçici vergi miktarı gösterilmiş ise de, geçici verginin aslının aranmayacağının belirtilmesi karşısında vergi miktarının kesilecek vergi ziyaı cezasının tutarının belirlenmesine yönelik olduğu anlaşılmaktadır.
Şu halde, aslının aranmayacağı hem kanunun ilgili maddesi gereği olması ve hem de idarece tanzim olunan ihbarnamede geçici verginin aslının aranmayacağının açıkça belirtilmesi nedeniyle, kararın geçici vergilerin kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının hukuki sonuç doğurmasına imkan bulunmamaktadır.
Bu durumda, ihtilafın "geçici vergi asıllarına ilişkin kısım yönünden incelenmeksizin reddine" karar verilmesi gerekirken, davalı idarenin temyiz isteminin kısmen kabulü ile aksi yöndeki Mahkeme kararının geçici vergi asıllarının kaldırılması yönündeki hüküm fıkrasının belirtilen gerekçelerle bozulması gerektiği görüşüyle Dairemiz kararının buna ilişkin kısmına katılmıyoruz.