T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/446
Karar No : 2023/3603
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Bakanlığı
VEKİLİ: Hukuk Müşaviri …
KARŞI TARAF (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Kayseri ili, Kocasinan ilçesi, ... Ortaokulunda beden eğitimi öğretmeni olarak görev yapan davacının, daha önce görev yaptığı okuldaki fiillerinden dolayı 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Yüksek Disiplin Kurulunun … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin değerlendirmesinden; davacının kendi ifadelerini doğrular nitelikteki tanık ve mağdur beyanları dikkate alınarak yapılan soruşturma sonucunda, davacıya isnat edilen öğretmen-öğrenci ilişkisini aşacak şekilde öğrencisi K.E. ile duygusal ilişki yaşadığı ve bu kapsamda cinsel ilişki boyutunda olmasa bile fiziksel temaslarının olduğu anlaşılmış olup, davacının bu eylemlerinin memuriyet sıfatı ile bağdaşmayacak nitelikte ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici harekette bulunmak niteliğinde olduğu sonucuna varıldığından, Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı; her ne kadar davacı hakkında aynı olayla ilgili olarak adli tahkikatın devam etmesi nedeniyle fiilinin sübut bulmadığı iddia edilmiş ise de; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 131. maddesi uyarınca, memurun ceza kanuna göre mahkum olması veya olmaması halleri, ayrıca disiplin cezasının uygulanmasına engel olmayacağından, bu yöndeki iddialarına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; Anayasa ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun ilgili maddelerinin birlikte değerlendirilmesinden; Devlet memuruna veya diğer kamu görevlilerine, görevine son verilmesi sonucunu doğuran disiplin cezalarının verilebilmesi için, söz konusu disiplin cezalarını vermeye yetkili merciiler tarafından, ilgili kamu görevlisinin hakkındaki iddiaları, bu iddiaların dayandığı delilleri, üzerine atılı fillerin hukuki nitelendirmesini ve önerilen disiplin cezasını öğrenmesi sağlanarak, savunma yapmasına imkan tanınmasının hukuken zorunlu olduğu, bu durumda, Yüksek Disiplin Kurulunca hakkında Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılması teklif edilen ilgiliye son savunma hakkının tanınmasının gerektiği; uyuşmazlıkta, davacıdan 14/09/2017 tarihli yazı ile 657 sayılı Kanun'un 130. maddesi uyarınca savunmasının istenildiği, davacının da bu isteme yanıt olarak savunmasını verdiği; ancak, anılan Kanun'un 129. maddesi kapsamında hakları hatırlatılarak, son savunması alınmadan, Yüksek Disiplin Kurulunca Devlet memurluğundan çıkarma cezasının verildiğinin anlaşıldığı; bu durumda, hakkında Devlet memurluğundan çıkarma cezası teklif edilen davacı hakkında, 657 sayılı Kanun'un 129. maddesi uyarınca son savunması alınmadan tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı; bununla birlikte, bu karar uyarınca davacı hakkında, son savunması alındıktan sonra yeniden işlem tesis edilebileceğinin de açık olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf isteminin kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu işlemin mevzuata ve hukuka uygun olarak tesis edildiği belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik yapılan istinaf başvurusunun kabulü, İdare Mahkemesi kararının kaldırılması ve dava konusu işlemin iptali yolundaki temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, kesin olarak 20/06/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.