T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/448
Karar No : 2022/3516
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) … İnşaat Nakliyat Petrol Ürünleri ve Turizm Sanayi Ticaret Limited Şirketi
2- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, akaryakıt satışlarının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamaları içeren vergi inceleme uyarınca 2011 yılının Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı olduğu 2011 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla kaldırıldığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket hakkında yapılan kaydi envanter çalışması sonucuna göre benzin satışının alışlardan fazla, motorin satışının ise alışlardan eksik olduğu, şirket yetkilisinin, benzin satışlarının zaten fazla olmadığını, sehven motorin satışları için benzin kaydı düşülmüş olabileceği ve eksik çıkan motorin farkının fireden kaynaklanabileceği, kayıtsız mal satışlarının bulunmadığını ifade ettiği, bunun üzerine benzin satışları motorin satışı olarak kabul edilerek, 2011 yılı Aralık döneminde motorin litre fiyatı esas alınarak 594.735,72 TL tutarında hasılat farkı belirlendiği, bu kayıt dışı hasılat farkı gelir tablosuna eklendiğinde net karlılık oranının %13,1 olduğu, Antalya Ticaret Odası tarafından 2004 yılına ilişkin olarak verilen nihai tüketici iş yerlerine yapılan satışlarda elde edilen iskonto ve prim karlarının ortalama olarak %7,5 civarı olduğu verisinden hareketle, davacının net karlılık oranının da davacı lehine hareketle %7,5 olduğu kabul edilerek, dönem net karının 369.710,10 TL olarak bulunduğu, tarhiyatın, bu miktardan beyan edilen ticari bilanço karının çıkarılması sonucunda ulaşılan 242.420,53 TL matrah farkından kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık, fazlasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu kısmen kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının, 242.420,53 TL matrah farkından kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava bu yönden reddedilmiş, tarhiyatın diğer kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf istemi ise belirtilen gerekçeyle reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davacı tarafından, olayın gerçek mahiyetine ilişkin somut saptama bulunmadığı, inceleme elamanınca gerçekleştirilen envanter çalışmasının bilimsel dayanağı olmadığı, Z raporlarının dökümlerinin yapılmadığı, matrah tespit edilirken hasılat farkı çıkarma amacıyla hareket edildiği ileri sürülerek kararın aleyhe ola hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.