T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/509
Karar No : 2022/3807
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Limited Şirketi
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına …/…, …, …, …, …, ... dönemleri için resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirket, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile bazı alımlarını, hakkında olumsuz tespitler bulunan firmadan aldığı faturalar ile belgelendirdiğinden bahisle dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin tarh edildiği, davacıya fatura düzenleyen … Vergi Dairesi mükellefi … İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden adı geçen mükellef kurumun, hisse devir tarihi olan 21/04/2010 tarihinden itibaren hiçbir gerçek ticari faaliyetinin bulunmadığı, davacı tarafından bu mükelleften alınan faturalara isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, defter kayıtlarının ihticaca salih olduğu, ortada takdir sebebi sayılan bir fiil olmadığı, vergi müfettişince takdir komisyonu yerine geçilerek matrah takdirinde bulunulduğu, bu nedenle davanın usulden kabulü gerektiği, alt firmaya ilişkin olarak düzenlenmiş vergi tekniği raporunun varlığı gerekçe gösterilerek tarhiyat yapıldığı, ödemelerin banka aracılığıyla yapıldığı, alt firma hakkındaki vergi tekniği raporunun kendilerine verilmediği, söz konusu raporun inceleme elemanında da bulunmadığı, alt firma nezdinde kendi firmalarına ilişkin bir karşıt inceleme yapılmadığı, alt firma hakkında verilmiş bir yargı kararı olup olmadığının belli olmadığı, incelemecinin alt firma hakkında hiçbir değerlendirme yapmadığı, mahkemenin bu hususta yapacağı bir değerlendirmenin ise yerindelik denetimine gireceği, Kurumlar Vergisi ve Geçici Vergi yönünden tarhiyat önerilmediği, mal alımlarının gerçek ticari ilişkiye dayandığı hususunun inceleme elemanı tarafından da kabul edildiği, KDV ve Kurumlar Vergisi yönünden farklı uygulama yapılmasının rapordaki çelişkiyi ve yapılan tarhiyatlar ile kesilen cezaları kanıtlayacak somut bir delil olmadığını ortaya koyduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.