T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/5155
Karar No : 2022/5286
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av....
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av....
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Yönetim Org. Dan. Tem. Hiz. A.Ş.'nin ödenmeyen borçları dolayısıyla, müteselsil sorumlu sıfatıyla, düzenlenen, 27/02/2017 tarih ve 2017/8 sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin ilgili nüshalarının incelenmesi sonucunda, davacının, yönetim kurulu üyesi ...'in 05/03/2009 tarihinde hisselerini devrederek ortaklıktan ayrılması sonucu boşalan yönetim kurulu üyeliğine yapılacak genel kurula kadar yönetim kurulu üyesi olarak görevlendirildiği, şirketin eski genel müdürü ...'nun hissesini 20/02/2009 tarihinde ...'a devrederek ortaklıktan ayrılması sonucu, yeni ortak ...'ın şirket yönetim kurulunun oy birliğiyle, ilk genel kurula kadar genel müdür olarak seçildiği, yönetim kurulunun 34 sayılı kararıyla da, genel müdür seçilen İbrahim Onay'ın, ana sözleşmenin 8. maddesindeki şirketi münferiden atacağı imza ile temsil ve ilzama yetkili kılındığı, dolayısıyla kendisine temsil ve ilzam yetkisi verilen şirket genel müdürü ...'ın kanunî temsilci sıfatına haiz olduğu anlaşılmakla, şirketi temsil ve ilzam yetkisi bulunmayan davacının, sırf yönetim kurulu üyesi olması hasebiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesine istinaden şirket borçlarından müteselsil olarak sorumlu tutulmasına hukuken olanak bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından, şirket borçlarının tahsili için müteselsil sorumlu sıfatıyla davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, idarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, aksi yöndeki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.