Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2019/5375 E. , 2022/1658 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2019/5375
Karar No : 2022/1658
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca edindiği dairelerin satışından elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2012/Nisan-Haziran, Ağustos-Aralık dönemleri için re'sen tarh katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; davacının yüzde elli hissesine sahip olduğu Mersin İli, Mezitli İlçesi, … ada, … no'lu parselde bulunan arsanın konu olduğu kat karşılığı inşaat sözleşmesi sonucu kendisine teslim edilen on üç (13) dairenin 2012 ve 2013 yıllarının muhtelif dönemlerinde, dosyaya ekli bulunan faturalarda, davacı tarafından vekalet verilen … tarafından satıldığı, dosyada bulunan gayrimenkul satanları sorgulanmasına ilişkin evraklara göre davacının satış yaptığı daire sayısının on üçten fazla olduğu (24 daire) ve davalı idarece yapılan matrah takdirinde satışı yapılan yirmi dört (24) dairenin harç matrahı üzerinden vergilerin hesaplandığının görüldüğü, dosyada bulunan taşınmaz satışlarına ilişkin müteahhit firma tarafından düzenlenen faturalar ile gayrimenkul satış sorgulamasına ilişkin idarece dosyaya ibraz edilen evraklar karşılaştırılarak incelendiğinde ise; davacı tarafından satışları yapıldığı varsayılan bu dairelerin (24 dairenin) bir kısmının müteahhit firmaya ait olduğu ve satışın bu firma tarafından yapıldığı, davacının hissesine düşen daire sayısının on üç (13) olduğunun anlaşıldığı, … tarih ve … yevmiye no'lu kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle elde edilen daireler haricinde davacının başka bir gayrimenkulünün satışının yapıldığının davalı idarece ortaya konulamadığının anlaşıldığı, ilgili mevzuat hükümleri uyarınca, gayrimenkul alım ve satım işlerinden elde edilen kazancın ticari kazanç olarak kabul edilebilmesi için öncelikle "alma ve satma faaliyetinin" bulunması ve bu faaliyetin "devamlılık" arz etmesi gerektiği, belirli bir sıklıkla arsa alınarak kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile müteahhide verilmesi ve alınan dairelerin satılması yoluyla elde edilen kazancın, ticari kazanç olarak değerlendirilerek vergilendirme işleminin yapılması mümkün olmakla birlikte, kişilerin satın alma suretiyle veya miras yoluyla edindikleri arsalarını yıllar sonra müteahhide vererek karşılığında aldıkları bağımsız bölümleri satmalarının, salt satış sayısının çokluğundan hareketle, ticari faaliyet kapsamında değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığı, yapılan bu satışların servetin korunması ve değerlendirilmesi olarak kabul edilmesi gerektiği, kaldı ki; davalı idarece dosyaya ibraz edilen gayrimenkul satış sorgulamasına ilişkin evraklarda kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacıya düşen dairelerle birlikte müteahhit firmaya ait dairelerinde davacı tarafından satışı yapıldığı varsayılarak matrah takdir edildiği, ancak vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetine ulaşılması için davalı idarece satışa konu dairelerin müteahhit firma tarafından mı yoksa davacı tarafından mı satıldığına dair yeterli inceleme yapılmaksızın GİBİNTRANET sisteminden gayrimenkul satanları sorgulamasında harca tabi matrah tutarları dikkate alınarak dönem matrahının belirlendiği ve davacı adına mükellefiyet tesis edildiğinin görüldüğü, bu durumda vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetine ilişkin başkaca herhangi bir inceleme veya araştırma yapılmaksızın, davacı adına salınan 2012/Nisan ilâ Haziran ve Ağustos ilâ Aralık dönemlerine ait bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının 2012 yılında birden çok gayrimenkulünü elden çıkardığı, elde edilen hasılatın ticari kazanç hükümlerine vergilendirilmesi gerektiği, gayrimenkul satanları sorgulama çıktılarından görüleceği üzere, söz konusu satışların müteahhit firma tarafında değil davacı tarafında satıldığının anlaşıldığı, bu konuda ayrıca bir araştırma yapılmasına gerek olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 27/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.