Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2019/5421 E. , 2020/5881 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/5421
Karar No : 2020/5881
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
İSTEMİN KONUSU :….Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunun Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararı üzerine davanın yeniden incelenmesi suretiyle sonuçlandırıldığı … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K: … sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, Tasfiye Halinde ...Metal Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2003 ila 2004 yıllarına ilişkin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrinin ve bu ödeme emrinin şirket tüzel kişiliğine tebliğine dair alındının dosyaya ibraz edilemediği, söz konusu alacaklar için şirket adına ödeme emri düzenlenmeksizin doğrudan kanuni temsilci adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin, 2004 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve ferilerinden oluşan kısmını içeren ve asıl borçlu şirket adına düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin; dairede rızaen tasfiye memuru ...'a 10/05/2012 tarihinde tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ alındısı sunulmasına rağmen, davacı tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan ve Özel ... Hospital tarafından düzenlenmiş olan ölüm belgesinden, ...'ın 13/04/2012 tarihinde ölmüş olduğu anlaşıldığından, söz konusu tebliğ belgesindeki imzanın ...'a ait olduğunun kabul edilemeyeceği ve sözü edilen ödeme emri şirkete usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiş olduğundan, borcun asıl borçlu olan şirketten tahsili için takip işlemlerinin usulüne uygun şekilde yapılmamış olması karşısında, ödeme emrinin 2004 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile fer'ilerine ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, dava konusu ödeme emrinin kalan kısmı için asıl borçlu şirket adına düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrine ilişkin olarak ise davalı idarece istinaf aşamasında dosyaya sunulan tebliğ alındısından, 19/03/2009 tarihinde şirket ortaklığından ayrılarak bu tarih itibariyle kanuni temsilci sıfatı kalmayan davacının ikametgah adresinde eşine, 19/03/2012 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olduğunun görüldüğünden, dava konusu ödeme emrinin belirtilen kısmında da hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Asıl borçludan tahsil edilemeyen kamu alacağının davacıdan tahsili için davacı adına düzenlenen ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K: … sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.