T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/5684
Karar No : 2022/4631
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) : … Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …
2- (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: 2011 yılı hesapları üzerinde yapılan inceleme neticesinde tanzim edilen vergi inceleme raporunda davacı şirket tarafından satılan aracın özel tüketim vergisi matrahının aşındırıldığının tespit edildiğinden bahisle aynı yılın Ekim dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi, üç kat kesilen vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, özel tüketim vergisi ödememek için gerçekleştirilen muvazaalı satış nedeniyle davacı adına cezalı tarhiyat yapılması yerinde olmakla birlikte, alıcı ...'ın aracı kendi adına tescil ettirdiği esnada beyan ettiği 50.000 TL dikkate alınmaksızın, davacı tarafından anılan şahsa düzenlenen satış faturasındaki tutarın özel tüketim vergisi matrahı olarak kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğu; bu durumda, cezalı tarhiyatın 50.000 TL üzeriden yapılan kısmında hukuka uyarlık, aşan kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı; vergi inceleme raporunda, bayi paravan kılınarak satılan aracın gerçek alıcısına fatura düzenlenmediği yönünde bir tespit ve değerlendirme yapılmadığı, sahte fatura düzenlenmesi nedeniyle özel usulsüzlük cezası kesilmesinin önerildiği dikkate alındığında, paravan olarak faaliyet gösterdiği sonucuna varılan bayisine düzenlendiği fatura nedeniyle davacı adına özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri yönünden davanın reddine, özel usulsüzlük cezasının ise iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, kendilerinin ithalatçı olmadığı, uyuşmazlık konusu aracı alış fiyatına kâr ekleyerek vergisiz olarak bayileri ...'a sattıkları, dolayısıyla özel tüketim vergisini doğuran olayın kendileri açısından gerçekleşmediği, aracın satış zinciri içerisinde yer alan kişilerin ifadelerinin alınmadığı, cezalı tarhiyata esas alınan vergi inceleme raporunun hatalı, eksik ve varsayıma dayalı olduğu, ayrıca ... hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporu taraflarına tebliğ edilmediğinden savunma haklarının kısıtlandığı; davalı idarece, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz istemlerinin reddine,
2…. Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.