Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2019/5993 E. , 2022/1520 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/5993
Karar No : 2022/1520
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. ...
2- (DAVACI) ... Tekstil Ticaret Sanayi Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2015 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için aranmayan geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalardan, gerçek bir emtia teslimine dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, 2011 yılının Kasım dönemine ait olup 2014 yılı içerisinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile bu vergi ve aranmayan geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davalı idare tarafından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde yer alan fiillerle vergi ziyaına yol açıldığından geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, 2011 ila 2015 yıllarına ilişkin 6736 sayılı Yasa kapsamında kurumlar vergisi ve katma değer vergisi yönünden matrah artırımı yapıldığından söz konusu dönemler için herhangi bir inceleme ve buna bağlı olarak tarhiyat yapılamayacağı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Davacı temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması, davalı idarenin ise temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :
Davacının, 2012 yılında kısmen komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği ve ihraç ettiği bir kısım emtia için yüklendiği katma değer vergisini sahte faturalarla belgelendirerek iade aldığı 30.001,01 TL tutarındaki katma değer vergisinin geri alınması gerektiği yolunda saptamaları içeren ... tarih ve ... ile ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporlarının tanzim edildiği, davacı tarafından 28/09/2016 tarihinde 6736 sayılı Yasa kapsamında 2011 ila 2015 yıllarına dair kurumlar vergisi matrahlarının artırıldığı, 2012 ilâ 2015 yılları hesaplarının incelenmesi üzerine bu yıllarda düzenlenen tüm faturaların komisyon karşılığı düzenlendiği yolunda tespitler içeren ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak dava konusu katma değer vergisinin salındığı ve vergi ziyaı cezasının kesildiği anlaşılmıştır.
Öte yandan, 6736 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce davacının 2012 yılı işlemlerinin incelenmesi üzerine vergi müfettişince düzenlenen vergi tekniği raporu ile davacı şirket tarafından düzenlenen bir kısım faturaların sahte olduğunun tespit edildiği ve bu durumun davalı idarenin ıttılaına girdiği halde, vergi incelemesi yapılan dönemi de kapsayacak şekilde yapılan 28/09/2016 tarihli matrah artırımı başvurusunun davalı idarece onaylanarak verginin tahakkuk ettirildiği ve sonrasında başvurunun kabul edilmediği veya iptal edildiğine ilişkin bir bilgi ve belge dosyaya ibraz edilmediği görülmüştür.
İLGİLİ MEVZUAT:
19/08/2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun'un matrah ve vergi artırımı başlıklı 5. maddesinin 1. fıkrasında, mükelleflerin, bu fıkrada belirtilen şartlar dâhilinde kurumlar vergisini artırdıkları takdirde, kendileri nezdinde söz konusu vergiyi ödemeyi kabul ettikleri yıllara ait vergilendirme dönemleri ile ilgili olarak kurumlar vergisi incelemesi ve tarhiyatı yapılmayacağı; 5. fıkrasında, daha önce nezdinde vergi incelemesi yapılmış olan mükelleflerin, vergi incelemesi yapılan yıllar için de artırımda bulunabileceği, 7. fıkrasında, bu maddeye göre matrah veya vergi artırımında bulunulmasının, bu Kanun'un yayımlandığı tarihten önce başlanılmış olan vergi incelemeleri ile takdir işlemlerine engel teşkil etmeyeceği; 9. fıkrasında ise; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinin (b) fıkrasındaki "defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenlerin" bu maddenin 1. fıkra hükümlerinden yararlanamayacağı hüküm altına alınmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda sözü edilen düzenlemelerden, mükelleflerin 6736 sayılı Kanun kapsamında matrah artırdıkları takdirde, bu dönemler için haklarında vergi incelemesi ve tarhiyat yapılamayacağı, sahte belge düzenleyenlerin ise bu durumdan faydalanamayacakları anlaşılmakla birlikte sözü edilen fiil nedeniyle hakkında tespit bulunan mükelleflerin matrah artırımında faydalanma talebinin idarece kabul edildikten sonra inceleme ve tarhiyat yapılabileceği yönünde herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.
Bu durumda, 6736 sayılı Yasa yürürlüğe girmeden önce davacı şirket hakkında Yasa'nın 5. maddesinin 9. fıkrasında belirtilen sahte fatura düzenleme eylemi nedeniyle saptama bulunmakta ise de davacının matrah artırım talebi davalı idarece kabul edildiği, ödemelerin taksite bağlandığı ve bu başvurunun sonradan iptal edildiğine dair dosyaya herhangi bir bilgi ve belge sunulmadığı dikkate alındığında, Yasanın amir hükmü gereği matrah artırımı yapılan dönemler için sonradan vergi incelemesi ve tarhiyat yapılamayacağından Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile kurumlar vergisi ve geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davacı istinaf başvurusunun reddinde hukuka uygunluk görülmemiştir.
Davalı idare temyiz isteminin ise bu nedenle reddi gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin kabulüne,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının, üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile kurumlar vergisi ve geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
3. Davalı idare TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 04/04/2022 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X.K A R Ş I O Y :
Temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddialar Vergi Dava Dairesi kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz istemlerinin reddi gerektiği oyuyla karara katılmıyoruz.