T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/7363
Karar No : 2023/1986
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Tasfiyesi tamamlanarak tüzelkişiliği sona eren ... Tanıtım Reklam Hiz. Ltd. Şti. ünvanlı şirketin 2012 hesaplarının incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporları uyarınca, ortaklarına örtülü kazanç dağıtımında bulunduğundan bahisle, kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına re'sen tarhedilen 2012/10-12 dönemi vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi ile 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası ve aynı dönem için 213 sayılı Kanun'un 352/1-3 maddesi gereğince kesilen usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin 2012 hesap dönemine ilişkin 131 Ortaklardan Alacaklar Hesabı incelendiğinde; şirketin 2012 hesap dönemi bilançosunda 131 Ortaklardan Alacaklar Hesabında 1.040.458,84 TL artış olduğu, ortaklara verilen ödünç paraya ilişkin olarak herhangi bir faiz hesaplanmadığının aynı döneme ait gelir tablosundan tespit edildiği, 2013 yılı kurumlar vergisi beyannamesi ekinde yer alan bilançoda ortaklardan alacaklar hesabının sıfırlandığı görüldüğünden, şirketin kendi düzendiği gelir tablosundan hareketle inceleme elemanınca yapılan tespitler karşısında 5520 sayılı Kanunun 13. Maddesinde yeralan hükümler uyarınca transfer fiyatlandırılması yoluyla örtülü kazanç örtülü kazanç dağıtımında bulunulduğu sonucuna varılmış olup, vergi inceleme elemanınca matrah farkı tespiti edilirken mükellef lehine hareketle borç verilen tutarın 31/12/2012 tarihinde ortaya çıktığı kabul edilerek 1.040.458,84 TL üzerinden adat yöntemiyle faiz hesaplanmasında T.C. Merkez Bankasının ilgili dönemdeki reeskont işlemlerinde uyguladığı %13,50 faiz oranı dikkate alınarak 384,83 TL faiz tutarı hesaplandığı görüldüğünden kurumlar vergisi açısından bulunan matrah farkında uygulanmak suretiyle şirketin 2012 dönemi kurumlar vergisi beyanlarının düzeltilmesi sonucunda zarar azaltımına ilişkin olarak tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, bu durumda; … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunda 131 Ortaklardan Alacaklar hesabına borç kaydedilmek suretiyle kullandırılan paraların adatlandırılması sonucu bulunan elde edilmesi gereken 384,83 TL faiz geliri dikkate alınarak gelir stopaj vergisi tarhiyatı yapılması gerekirken, anılan dönemde adat faiz geliri olarak 1.040.458,84 TL'nin dağıtılan net kar payı olarak kabul edilerek brüte tamamlanması sonucunda bulunan tutar üzerinden tarhiyat yapıldığı görüldüğünden, anılan döneme ilişkin olarak yapılan cezalı tarhiyatın 384,83 TL'nin net tutar olarak kabulü suretiyle yapılan kısmında hukuka aykırılık, bu tutarın üzerindeki kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Kesilen özel usulsüzlük cezaları yönünden ise; 213 sayılı Kanun'un 353/1.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı bakımından; davacı şirketin ortaklarına kullandırdığı ödünç para karşılığında faiz hesaplamadığı, dolayısıyla ortada şirketin fatura düzenlemesini mümkün kılacak bir faiz tahsilatı bulunmadığından, alınması ve verilmesi icab eden bir faturadan söz edilemeyeceğine gerekçesiyle hukuka uyarlık; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 352/1-3. maddeleri uyarınca kesilen usulsüzlük cezası yönünden ise; 2012 yılına ilişkin usulsüzlük nedeniyle 31/12/2014 tarihine kadar usulsüzlük cezası kesilmesi gerekirken bu sürenin geçirilmesinden sonra davacı adına kesilen usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Vergi Dava Dairesi kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.