T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/7561
Karar No : 2022/5391
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Emlak İnşaat, İnşaat Malzemeleri ve Mahrukat Sanayi Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU : …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2014/2,3,4,6 dönemlerine ilişkin katma değer vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; ilgili dönemlerde davacının fatura aldığı Ostim Vergi Dairesi mükellefi … Çelik San. ve Tic. A.Ş. hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin, düzenlenen faturaların sahte olduğunu ortaya koymada yeterli olmadığı anlaşıldığından dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, düzenlenen raporlarda kullanılan faturaların sahte olduğunun yapılan araştırmalar neticesinde somut olarak ortaya konulduğu, bu haliyle sahte olan faturaların da indirim konusu yapılamayacağı belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.
Davacının 2014/1,3 dönemlerinde 5 adet KDV hariç 767.216,34 TL fatura aldığı mükellef hakkındaki vergi tekniği raporu ile davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda yer alan tespitler birlikte dikkate alındığında, davacının ilgili yılda indirilecek KDV tutarının toplamda 10.123.019,68 TL olarak beyan edildiği, eleştiri konusu faturalara isabet eden KDV'nin ise 138.098,95 TL olduğu, faturaların mükelleflerin faaliyet konusu ile uyumlu olduğu, ödeme ve tahsilatlara ilişkin belgelerin dava dosyasına sunulduğu, bu haliyle fatura alınan mükellef hakkındaki vergi tekniği raporunda genel olarak olumsuz tespitler mevcut ise de davacıya düzenlediği faturaların sahte olduğunu ortaya koymada yeterli olmadığı anlaşılmakla, Vergi Dava Dairesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 06/10/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
Davacının 2014/1,3 dönemlerinde 5 adet KDV hariç 767.216,34 TL tutarında fatura aldığı Ostim Vergi Dairesi mükellefi … Çel. Yapı Mad. Pet. Ürün. Tur. San. ve Tic. A.Ş. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda özetle; 11/04/2011 tarihinden itibaren inşaat malzemesinin bir ücret veya sözleşmeye dayalı olarak toptan satışı faaliyetinde bulunmak üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, şirket ortaklarının …, …, …, … ve … olduğu, 24/04/2012 tarihinde …’un hisselerini …’a, 25/04/2012 tarihinde …’ın hisselerini …’ye, …’nün hisselerini …’a devrettiği, 24/10/2012 tarihinde …, …ve …’ın hisselerini …’ye devrettiği, 18/04/2011 tarihli yoklamada; iş yerinin 630 m² ve kira olduğu, işçisinin olmadığı, iş yerinde emtiası ve demirbaşının olmadığının tespit edildiği, şirket müdürü … tarafından verilen dilekçe ile şirket mensupları ve misafirlerinin barınması amacıyla kombili bodrumlu dubleks kiralandığının bildirildiği, 12/10/2011 tarihinden itibarin iş yeri adresinin değiştirildiği, 03/11/2011 tarihli yoklamada; iş yerinin 100 m² ve kira olduğu, … adlı bir asgari ücretlinin çalıştığının belirlendiği, 13/09/2012 tarihli yoklamada; iş yerinin 1 ve 2. katında faaliyete devam ettiği, diğer bölümlerin … adlı şahıs tarafından kullanıldığı, faaliyetinin inşaat demiri toptan alım satımı olduğu, stoklu çalışılmadığı, deposunun olmadığı, sipariş üzerine ürünü fabrikadan adrese teslim edildiği, iş yerinde 7 adet çalışma masası ve 6 adet bilgisayar olduğunun görüldüğü, 15/01/2013 tarihli yoklamada; iş yerinin faal olduğu, iş yerinde ürün bulunmadığı, şirkete ait aracın, deponun ve şubenin bulunmadığı, 6 kişi çalıştığının beyan edildiği, 27.02.2014 tarihli yoklamada; iş yerinin fiilen faal olduğu, iş yerinin büro olarak kullanıldığı, iş yerinde üretim yapılmadığı, şube, deposunun olmadığı, 6 kişi çalıştığının, şirketinin 2012/Eylül ayından itibaren haftalık ihale dergisi yayınlamaya başladığının tespit edildiği, 29/01/2015 tarihinde tarihli yoklamada; inşaat malzemeleri toptan satış işiyle iştigâl edildiği, iş yerinin 4000 m² olduğu, şube ve deposunun olmadığı, mevcut stok bulunmadığı, iş yerinde 7, Sungurlu'da bulunan inşaatta 4 olmak üzere toplamda 11 kişinin çalıştığının beyan edildiği, 12/02/2015 tarihli yoklamada; iş yerinin 150 m² olduğu, şube ve deposunun olmadığı, mevcut stok bulunmadığı, iş yerinde 2, dışarıda 5 kişinin çalıştığının beyan edildiği, kuruma ait bir adet binek araç bulunduğu, şirketin 2011 ila 2013 yıllarına ait hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi tekniği raporunda da komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yaptığının tespit edildiği, şirketin 2014 hesap dönemine ait gelir tablosunda brüt satışlarının 116.873.556,94 TL olduğu, 2015 yılında ise bu tutarın 784.831,77 TL olduğu, 2015 yılında defter ve belgelerin tasdik ettirilmediği, Sosyal Güvenlik Kurumu'na gönderilen bilgi isteme yazısına istinaden verilen cevapta, mükellefin 127.765,33 TL prim borcu, 50.499,36 TL gecikme zammı borcu bulunduğunun ve herhangi bir ödeme yapılmadığının bildirildiği, mükellefin vadesi geçmiş ve ödenmesi gereken vergi borcu tutarının 205.197,94 TL, vadesi gelmemiş toplam borcunun ise 468.186,92 TL olduğu, mükellef kurumun 2014 yılında yapmış olduğu mal ve hizmet alımlarının %97'sinin hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporu bulunan veya sahte belge düzenleme/kullanma yönünden özel esaslara alınan mükelleflerden yapıldığı, mükellefin 2015 yılında mal ve hizmet alımının bulunmadığı, 2015 yılı BA bildirimlerinin finansal kiralama şirketlerine ait olduğu, 2014 yılında yapmış olduğu mal ve hizmet satışlarının %63'ünün, 2015 yılında ise %85'inin hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporu bulunan veya sahte belge düzenleme/kullanma yönünden özel esaslara alınan mükelleflere yapıldığı, ilgili dönemlerde verilen KDV beyannamelerinde ödenecek KDV hesaplanmadığı, sürekli olarak sonraki dönemlere devrettiği tespitlerine yer verilmiştir.
Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri ile aktarılan tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, mükellefin ortaklık yapısının devamlı surette değiştiği, iş yerinde yapılan yoklamalarda emtia, stok vs. bilgisine rastlanılmadığı, ancak beyan edilen KDV matrahları ile Ba-Bs formları analiz edildiğinde yüksek miktarlı tutarlara ulaşıldığı, mükellefe ait şube, depo, ardiye, üretim araçları vs. bulunmadığı, mükellef tarafından ilgili dönemlerde sırasıyla 116.873.556,94 TL, 784.831,77 TL satış beyan edildiği dikkate alındığında, ticari organizasyonunun bu denli iş hacmine ulaşabilmesine olanak bulunmadığı, diğer bir ifadeyle söz konusu hususların ticari ve teknik icaplara uygun düşmediği, bu haliyle de adı geçen şirket tarafından davacıya düzenlenen faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşılmakla temyiz isteminin kabulü ile aksi yöndeki Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.