T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/8037
Karar No : 2022/5448
TEMYİZ EDEN (DAVALI) :... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av....
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Havayolları Merkezi ... Şehrinde ... Şubesi
VEKİLİ : Av....
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, e-fatura yerine kağıt fatura düzenlenmesi nedeniyle .../..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ....,.... dönemlerine ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen... tarih ve E..., K:... sayılı kararda; 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesinde, maddede sayılan belgelerin, verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde ceza kesileceğinin öngörüldüğü, ancak, fiilen mevcut olmakla birlikte, düzenlenmemiş varsayılan belgeler bakımından yaptırım öngörülmediği, davacı tarafından e-fatura yerine kağıt ortamda düzenlenen faturanın, zamanında düzenlenerek kayıtlara intikal ettirildiği, davalı idarece, kağıt ortamda düzenlenen söz konusu faturaların davacı şirket tarafından süresinde düzenlenmediği yönünde başkaca bir tespitin de yapılmadığı, dava konusu özel usulsüzlük cezasına esas alınan fiillerin, Kanun'da düzenlenen haliyle gerçekleşmediği, fiilen mevcut olan faturanın, yasal bir dayanağı olmayan şekilde, hiç düzenlenmemiş ve alınmamış varsayılarak, Kanun'un 353. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, bazı mükellef gruplarına elektronik defter tutma ve elektronik fatura uygulamasına dahil olma zorunluluğu getirildiği, bu mükelleflerin düzenlemesi gereken asıl belgenin e-fatura olduğu ve düzenlenmemesi halinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 353. madde uyarınca ceza kesilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.