T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/9646
Karar No : 2023/968
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Satış ve Dağıtım Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'inin ödenmesi gereken kurumlar vergisi üzerinden indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyannameye istinaden tahakkuk eden kurumlar vergisinin fazla ödenen kısmının faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; 2016/01-03 dönemine ilişkin geçici verginin 279.929,72-TL'lik kısmının ödenmediğinden bahisle davacı şirketin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen %5 vergi indirim hakkından yararlandırılmadığı, davacı tarafından geçici verginin ödenme süresi içerisinde vergi dairesine başvurulmak suretiyle 2015 yılına ait iade alacağının anılan vergi borcuna mahsuben iade istemin reddi işlemini iptal eden ... Vergi Mahkemesince verilen karara yöneltilen istinaf başvurusunun ... Vergi Dava Dairesi'nce reddedildiği, 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesi üzerine ödenecek kurumlar vergisi çıkmadığı, yasal düzenlemeye göre indirim hakkının ödenecek kurumlar vergisi üzerinden indirilebilecek olması sebebiyle indirim hakkının hesaplanan kurumlar vergisinden indirilmesi mümkün bulunmadığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davacı şirket tarafından süresinde verilen …/…-… geçici vergi beyannamesine istinaden tahakkuk eden 639.588,66-TL'nin 359.658,94-TL'sinin 17/05/2016 tarihinde nakden ödendiği, 16/05/2016 tarihinde davalı idareye verilen dilekçe ile 2015 vergilendirme döneminden kaynaklanan iade hakkının 279.929,72-TL'lik kısmının kalan vergi borcuna mahsup edilmesinin istenildiği, Kazan Vergi Dairesinin … tarih ve … sayılı işlemi ile mahsuben iade talebinin reddedildiği, mahsuben iade talebinin reddi üzerine … tarih ve … sayılı dilekçe ile Gelir İdaresi Başkanlığı nezdinde şikayet başvurusunda bulunulduğu, ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla şikayet başvurusunun reddine ilişkin işlemin iptaline karar verdiği, davalı idarenin istinaf başvurusunun … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddolunduğu anlaşıldığından davacı şirketin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde öngörülen %5 oranındaki vergi indirim hakkından yararlandırılması için aranan koşulların olayda gerçekleştiği anlaşıldığından, vergiye uyumlu mükellefler için öngörülen indirimden yararlandırılmamasına ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle, istinaf başvurusunun kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına, davanı kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, ödemenin kanuni süresinden sonra yapılması nedeniyle 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde öngörülen %5 oranındaki vergi indirim hakkından yararlandırılmasının mümkün olmadığı, hukuka aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Vergiye Uyumlu Mükelleflere Vergi İndirimi" başlıklı mükerrer 121. maddesinde, ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olanlar ile kurumlar vergisi mükelleflerinden (finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç olmak üzere), bu maddenin 2. fıkrasında belirtilen şartları taşıyanların yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan verginin %5’inin, ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirileceği hükmüne yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davacı şirket tarafından, 2015 yılı geçici vergi beyannameleri ile ödenen vergilerin 2015 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan kurumlar vergisinden fazla olması sebebiyle doğan 279.929,75 TL iade hakkının vergi borçlarına mahsubu talebiyle 16/05/2016 tarihli dilekçe ile başvuruda bulunulduğu, Kazan Vergi Dairesinin 03/08/2016 tarihli yazısı ile taşınmaz satış kazancı istisnasından yararlanamayacağının tespit edildiği ve ilgili iade talebinin reddedildiği hususunun bildirildiği, davacı şirket tarafından şikayet yolu ile başvuru yapılması üzerine de Gelir İdaresi Başkanlığının şikayet başvurusunun reddine dair … tarih ve … sayılı işlemi iptal eden ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine karar veren … Bölge İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının hukuki ihtilaf niteliğindeki dava konusu uyuşmazlığın vergi hatası kapsamında değerlendirilerek ve düzeltme şikayet başvurusuna konu edilemeyeceği gerekçesiyle Danıştay Dördüncü Dairesinin 30/11/2021 tarih ve E:2017/3961, K:2021/7712 sayılı kararıyla bozulduğu anlaşılmıştır.
Olayda mahsup işleminden önce bakiye verginin 17/05/2016 tarihinde ödendiği dikkate alındığında 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesindeki tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmesi şartının ihlal edildiği anlamına gelmeyeceğinden davacının vergiye uyumlu mükelleflere tanınan indirim hakkından yararlandırılmamasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından Vergi Dava Dairesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 23/02/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.