T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/9899
Karar No : 2023/2810
TEMYİZ EDEN TARAFLAR:
1- … Otomotiv Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …
2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem : Davacı şirket adına, 2012 yılı hesap ve işlemlerinin kurum geçici vergisi yönünden incelenmesi neticesinde hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, 2012/7-9 dönemi için re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı kurum geçici vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; tarhiyata konu faturanın kayıtlara geçirilmediği hususunun ihtilafsız olduğu, faturaya ait tutara aracın satış tutarına özel tüketim vergisi miktarının ilave edilmesiyle ulaşıldığı, bu nedenle dava konusu tarhiyatın kaynağının özel tüketim vergisi olduğu, bahse konu özel tüketim vergisine karşı ... Vergi Mahkemesi'nin E:… sayılı dosyasında açılan davada, … tarih ve K:… sayılı karar ile cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmış olduğundan söz konusu kayıtdışı hasılat üzerinden yapılan dava konusu cezalı tarhiyatın vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmında hukuka aykırılık; mahsup dönemi geçen geçici vergi aslının tarh edilmesine ilişkin kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine; ilgili dönem kayıtlarına intikal ettirilmediği sabit olan araç satışı nedeniyle, kurumlar geçici vergisi bakımından aşındırılan tutarın söz konusu aracın satış tutarı olan 197.975,00 TL olduğu, yıllık vergiye mahsuben peşin olarak alınan bir vergi olan geçici vergi aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının 197.975,00-TL esas alınarak hesaplanacak kısmı üzerinden bir kat olarak kesilen vergi ziyaı cezasında hukuki isabetsizlik, fazlaya ilişkin kısımlarında ise hukuki isabet görülmediği belirtilerek davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI: Davacı tarafından, satış faturası üzerinden iskonto uygulandığı, iskonto uygulanan tutarın matrahın belirlenmesinde dikkate alınmadığı, sahte fatura düzenlediği iddiasının yerinde olmadığı, ceza yargılamasında beraat kararı verildiği, kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI: Davalı idare tarafından, davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, kayıt dışı tutulan fatura dikkate alınarak tarhiyat önerildiği, matrahın belirlenmesinde KDV hariç tutularak 455.342,50 TL takdir edildiği, kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2023 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 120/4. maddesinde, yapılan incelemeler sonucunda geçmiş döneme ait geçici verginin %10'unu aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için resen veya ikmalen geçici verginin tarh olunacağı, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği ancak, gecikme faizi ve geçici vergiye bağlı kesilen cezanın tahsil olunacağı hükme bağlanmıştır.
Olayda, dava konusu ihbarnamede geçici vergi miktarı gösterilmiş ise de, geçici verginin aslının aranmayacağının belirtilmesi karşısında vergi miktarının kesilecek vergi ziyaı cezası tutarının belirlenmesine yönelik olduğu anlaşılmaktadır.
Şu halde, aslı aranmayacağı hem kanunun ilgili maddesi gereği olması ve hem de idarece tanzim olunan ihbarnamede geçici verginin aslının aranmayacağının açıkça belirtilmesi nedeniyle, kararın geçici vergilerin kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının hukuki sonuç doğurmasına imkan bulunmamaktadır.
Bu durumda, ihtilafın "geçici vergi aslına ilişkin kısım yönünden incelenmeksizin reddine" karar verilmesi gerekirken, davalı idarenin temyiz isteminin kısmen kabulü ile aksi yöndeki Vergi Dava Dairesi kararının geçici vergi aslının kaldırılması yönündeki hüküm fıkrasının belirtilen gerekçelerle bozulması gerektiği görüşüyle Dairemiz kararının buna ilişkin kısmına katılmıyorum.